รียกกำลังผู้ทรงอำนาจในเมืองเยว่มาได้เท่านั้น ยังรวมคนที่เคยได้รับการฝึกฝนของจวนหลิวอวิ๋นมาได้ด้วยเช่นกัน
ถึงพวกเขาไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่นี่คือคำสั่งคุณหนูใหญ่และผู้พิทักษ์เหวินเฟิง พวกเขาไม่อาจไม่ทำตาม
“ยังมีคนของจวนเฟิงอวิ๋นทุกท่าน มุมปากของเหวินเฟิงหยัดยิ้ม สายตาเขามองไปที่คนอื่นๆ ของจวนเฟิงอวิ๋น “ข้ารู้ว่าพวกท่านทุกคนอยากรู้ว่าไฉนข้าถึงลงมือกับคนของโลกปุถุชนเหล่านั้น! คนพวกนั้นล่วงเกินจวนเฟิงอวิ๋นก่อน! พวกเขาฉวยโอกาสที่ท่านเจ้าบ้านของเราได้รับบาดเจ็บสาหัส ลักพาตัวนางไป! และก็เป็นพวกเขาอีกเช่นกันที่แย่งชิงตัวนางไปหลังจากที่พวกเราหาพบ!
ยามนี้ท่านเจ้าบ้านถูกพวกเขาวางยาพิษ เกรงว่าจะจบชีวิตไปแล้ว คนพวกนั้นทำร้ายท่านเจ้าบ้าน หนี้เลือดนี้พวกเราต้องให้พวกมันชดใช้ด้วยเลือด!”
ในโลกสันโดษมีกฎ ห้ามฆ่าคนจากโลกปุถุชน
แต่ว่า…
หากคนของโลกปุถุชนลงมือก่อน เช่นนั้นไม่ว่าพวกเขาทำอะไร ล้วนเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องแบกรับ!
คนของจวนเฟิงอวิ๋น…
สิบปีก่อนท่านเจ้าบ้านหายตัวไป ทั่วทั้งจวนเฟิงอวิ๋นคล้ายตกอยู่ในความมืดมิด
คิดไม่ถึงว่าเวลานี้ ในที่สุดก็พบท่านเจ้าบ้านแล้ว!
“แต่ว่า…” ยอดฝีมือผู้หนึ่งในจวนเฟิงอวิ๋นเอ่ยเสียงอ่อนว่า “ก่อนหน้านี้มิใช่บอกว่าท่านเจ้าบ้านจบชีวิตแล้วหรืออย่างไร”
ในความเป็นเรื่องราวต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับท่านเจ้าบ้านในจวนเฟิงอวิ๋นล้วนเป็นความลับ ไม่ว่าเป็นหรือตายก็ตามที
นี่เป็นสิ่