ยจนเหลือแต่กระดูก ร่วงตกลงมาครั้งนี้ได้เป็นเสียงกระดูกกรอบแกรบแต่เหมือนกับนางไม่มีความรู้สึกใดๆ ใช้มือยันพื้น ออกแรงตะกายออกไปนอกกระท่อม
พิษดอกจื่อยวน ทำให้นางไม่อาจเปล่งเสียง ยิ่งไปกว่านั้นยังขาดอิสระเสรี ยังเทียบไม่ได้แม้กระทั่งซากศพเดินได้อย่างน้อยซากศพยังลุกขึ้นเดินได้ ส่วนนาง…กลับมิอาจเคลื่อนไหว
หรงเยียนกัดฟันแน่น
เพราะร่างกายขาดน้ำอย่างรุนแรง ผิวพรรณแห้งมาก ถูกพื้นดินหลังเขาขูดจนเจ็บไปหมด คล้ายกับถูกคนใช้มีดกรีดเนื้อ เล็บมือนางจิกลงไปกำพื้นดินแน่น ค่อยๆ ตะกายลงจากเขาไปที่ละคืบๆ
เสื้อผ้าฉีกขาด บริเวณหน้าอกขูดขีดจนเป็นแผลเละ ทุกๆ หนึ่งครั้งที่นางเคลื่อนกาย บนพื้นจะทิ้งรอยเลือดสดๆ เอาไว้ เป็นรอยพิสูจน์เส้นทางที่นางผ่านไป!
เพราะ…เบื้องหน้า มีคนที่รักมาสิบกว่าปีและรอคอยมาสิบกว่าปีแล้วต่อให้นางสูญเสียความจำ ทุกครั้งที่ฝันล้วนเห็นคนผู้นี้
