ง” มุมปากถังลั่วยกยิ้ม ค่อยๆ เดินเข้ามา “คุณชายหนานเสียนเป็นคนของจวนเทียนเสิน เจ้าถืออำนาจของเขามาเหิมเกริมที่นี่ ไม่กลัว…ทำให้เขาเสียชื่อหรือ”
แววตาคมกริบของเฟิงเทียนอวี้มองหน้าถังลั่ว
คนที่ไม่เคยพบกันแท้ๆ แต่เขามองเพียงแวบเดียว ความแค้นไร้ขีดจำกัดก็ทะลักทะลวงออกมาแล้ว!
ความแค้นแย่งชิงภรรยา มิอาจอยู่ร่วมฟ้าดิน ไม่ตายไม่ขอเลิกรา!
“เสด็จพ่อ”เฟิงหรูชิงดวงตานิ่งขรึม ดึงเฟิงเทียนอวี้ “พวกเราไปหาเสด็จแม่ก่อน คนพวกนี้ให้เฟิงหลานจัดการ”
เฟิงหรูชิงไม่มีทางไม่แค้นถังลั่ว แต่สำหรับนางแล้ว ที่สำคัญยิ่งกว่าคือน่าหลานเยียน!
เฟิงเทียนอวี้กำหมัดแน่น ครั้นคิดว่าเยียนเอ๋อร์ยังรอเขาอยู่ ความโกรธก็ถูกสะกดลงไปบ้าง
“ดี!” เมื่อเขาพบเยียนเอ๋อร์แล้ว ค่อนมาล้างแค้นก็ยังไม่สาย!
“แม่นางเฟิง” ผู้เฒ่าถังเอ้อละล้าละลังเล็กน้อย เขาถามอย่างไม่เข้าใจ “เจ้ามิได้มาตระกูลเพราะเรื่องถังจือหรือ แต่ตระกูลถังทำอะไรลงไป เจ้าก็สมควรบอกพวกเราสักคำหนึ่ง พวกเราจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่!”
เฟิงหรูชิงมองถังเอ้อ หน้าตาไร้อารมณ์ “ข้าได้ยินว่า เขาหลังตระกูลของพวกเจ้าคุมขังสตรีนามว่าหรงเยียนเอาไว้”
ถังเอ้อตะลึงงัน มองเฟิงหรูชิงอย่างอึ้งๆ
มุมปากเฟิงหรูชิงหยักโค้ง รอยยิ้มนี้แฝงไปแววสังหาร “หรงเยียน…นางคือเสด็จแม่ของข้า น่าหลานเยียน!” คนทั้งหมดในที่นี้ราวกับถูกสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ เบี่ยงสายตามองถังลั่ว
ถังลั่วเคยบอกว่า ญาติและลูกขอ
