าหลานเยียน ไม่มีทางถูกรั้งไว้ได้แน่! ในปีนั้นเขายังฝืนรั้งนางไว้ไม่ได้ กับแค่ตระกูลถังยิ่งเป็นไปไม่ได้!
กู้เจิ้นหยางใบหน้าซีดขาว หลับตาลงช้าๆ …
สิบปีก่อน ถึงเขาหาตัวน่าหลานเยียนไม่พบ ทว่ายังพบเบาะแสอะไรอยู่บ้าง ใครจะคิดว่าจะถูกลูกสาวของผู้อาวุโสห้ารู้ความเข้า
สตรีนางนั้นหลงรักเขามาตลอด เพราะใจของเขาถูกน่าหลานเยียนครอบครองไปแล้ว ความรักจึงกลายเป็นความแค้น จากเบาะแสเขาหามาได้ นางไปพบน่าหลานเยียน
นางสั่งให้ยอดฝีมือในพรรคจัดการน่าหลานเยียน รอเขาตามไปถึง น่าหลานเยียนก็บาดเจ็บสาหัสหนีไปแล้ว
ต่อมาไม่ว่าเขาจะหาอย่างไร ก็หาร่องรอยของนางไม่พบอีก
แต่เขารู้ว่าน่าหลานเยียนยังมีชีวิตอยู่!
โฉมสะคราญมีความสามารถอันดับหนึ่งเยี่ยงนี้ ไม่อาจตายได้ ไม่มีทางเด็ดขาด!
กู้เจิ้นหยางพลันลืมตาขึ้น เขากำหมัดเป็นเสียงกรอบแกรบ “ตระกูลถัง!”
คงเป็นวันนั้นตระกูลถังฉวยโอกาสที่คนบาดเจ็บ ขังน่าหลานเยียนไว้
แต่ที่เขาไม่เข้าใจก็คือ ต่อให้น่าหลานเยียนบาดเจ็บ แต่ก็ตั้งสิบปีแล้ว!
สิบปี อาการบาดเจ็บของนางควรหายแล้ว! ตระกูลถังเล็กๆ นั่นจะคุมขังนางไว้ได้อย่างไร!
“ใครก็ได้ ไปพาเจ้าขาพิการนั่นมาหาข้า!”
ตอนที่เขาหนีออกจากแคว้นหลิวอวิ๋น เขาเก็บคนที่กำลังตะเกียกตะกายคนหนึ่งกลับมา
ชายคนนั้นขาขาดทั้งสองข้าง ซ้ำไม่มีใครสนใจ ปล่อยให้เขาไปตามยถากรรม
แต่กู้เจิ้นหยางรู้ว่า ชายผู้นั้นติดตามเฟิงหรูซวงกลับมา มีชื่อว่าถังซาน! เพื่อสืบข่าวมา
