ตอนที่ 439 ไปตระกูลถังอีกครั้ง (1)
ถังลั่วหนักใจในฉับพลัน เรียวนิ้วออกแรง เล็บทิ่มถูกผิวหน้าหรงเยียนเป็นรอยแดง เขาลนลาน รีบเอ่ยว่า “เยียนเอ๋อร์ ข้าไม่ได้ตั้งใจ”
หรงเยียนตาลอยมองคานไม้ ตั้งแต่แรกมาถึงบัดนี้ไม่ได้เหลือบมองถังลั่วเลยสักเล็กน้อย คล้ายกับนางสูญเสียสติสัมปชัญญะไปหมดแล้ว
ถังลั่วสีหน้าเจ็บปวดเพิ่มขึ้น เขาแค่ไม่อยากให้นางจากไปเท่านั้นเอง หรือว่าทำเช่นนี้ก็ผิดด้วย
“เยียนเอ๋อร์ ข้ารู้ว่าเจ้ามีความแค้นอยู่ในใจ รอวันหน้าเจ้าก็จะเข้าใจ ที่ข้าทำเช่นนี้ล้วนเป็นเพราะรักเจ้า” ถังลั่วลุกขึ้นจากหัวเตียง แววตาเขาหนักแน่น “อวี้เอ๋อร์ ถ้านางไม่กิน เจ้าก็จับกรอกเสีย อย่าให้นางตายเด็ดขาด!”
ถังอวี้ยิ้มจางๆ “ท่านพ่อ วางใจเถอะ ข้าชอบน้าหรงขนาดนี้ ไม่มีทางปล่อยให้นางตายแน่”
ครั้นได้ฟังถังลั่วก็ถอนใจเบาๆ หลายวันนี้เรื่องราวในตระกูลถังมีมากมายนัก ดังนั้นเขาจึงไม่มีเวลาอยู่เป็นเพื่อนหรงเยียน
เคราะห์ดีที่มีอวี้เอ๋อร์ เมื่อมีลูกสาวอยู่ อย่างน้อยเยียนเอ๋อร์ก็ไม่เหงาเกินไป…
“เยียนเอ๋อร์ ข้ารู้ว่ายามนี้เจ้ายังปล่อยวางพวกเขาไม่ได้ แต่เวลาจะทำให้เจ้าค่อยๆ ปล่อยวาง ข้ามีความอดทนมากพอที่จะรอเจ้า สิบปียังไม่ได้ ข้าก็จะรอถึงร้อยปี ชั่วชีวิตนี้ไม่ได้ ก็จะรอไปถึงชาติหน้า ไม่ว่าอย่างไร ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไป”
การได้พบนาง เป็นคราวเคราะห์ของเขาในชาตินี้! กลับทำให้เขาสัมผัสถึงคำว่าถอนตัวไม่ขึ้นอย่างลึกซึ้ง
ถังลั่วมอ
