า นางอยู่ที่ไหนกันแน่!” แววตาดุร้ายของกู้เจิ้นหยางมองเฟิงหรูชิงอีกครั้ง
ครั้งนี้เขายังไม่ทันเข้าใกล้นาง พละกำลังกดดันหนักแน่นบีบคั้นลงมาจากฟ้า ทำเอาร่างเขาสั่นสะเทือน แข็งค้างเติ้งอยู่กลางอากาศ
เฟิงหรูชิงตะลึง นางค่อยเงยหน้ามอง ชั่วขณะนั้นเรือนร่างอันคุ้นเคยปรากฎอยู่ขึ้นในม่านสายตา
ชายหนุ่มชุดขาวสง่า สูงส่งเย็นชา แววตาเขาปกคลุมด้วยไอสังหาร มองบุรุษด้านล่างอย่างไร้อารมณ์
ชายเสื้อปลิดปลิว นำมาด้วยกระแสพลังปะทะเข้าที่อกกู้เจิ้นหยางในฉับพลัน
ร่างกายกู้เจิ้นหยางกระเด็นออกไป กระแทบพื้นกระอักเลือดออกมา
ในขณะที่เขากำลังจะระเบิดโทสะ จังหวะที่เขาเงยหน้าขึ้นมอง พลันเห็นใบหน้าเย็นเยือก คำพูดทั้งหลายมลายหายสิ้น คล้ายกับลูกหนังแตกกระจุยออกเป็นเสี่ยง อึ้งงันชั่วครู่
“กั๋วซือหรือ” เดิมทีเฟิงหรูซวงยังตกอยู่ในห้วงภวังค์ตื่นตระหนกเมื่อรับรู้ว่าน่าหลานเยียนยังมีชีวิตอยู่ ใครจะรู้เมื่อเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นบุรุษสูงส่งเกินจะอาจเอื้อมผู้นั้น
สีหน้านางเกิดรอยยิ้ม ชวนเขิน ทั้งไม่สนใจหลิวหรงที่ขวางนางอยู่ด้านข้าง รีบร้อนพุ่งไปหาหนานเสียน
“หนานเสียกั๋วซือ ทำไมท่านเพิ่งกลับมา เฟิงหรูชิงผู้หญิงคนนั้นหลอกข้ามาตลอด ในเมื่อท่านคิดแต่งงานกับข้างั้นท่านต้องช่วยข้ากำจัดนาง ไม่เช่นนั้นข้าจะโกรธแล้ว หากข้าโกรธต่อให้ท่านอ้อนวอนข้าก็ไม่แต่งงานกับท่านแล้ว หึ!”
น้ำเสียงนางกระเง้ากระงอด ยังไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าเขียวคล้ำของหล
