ีวิตอยู่ก็เพียงพอแล้ว!
กู้เจิ้นหยางยิ้มเย็นชา ผลักเฟิงเทียนอวี้ออกในฝ่ามือเดียว
เฟิงหรูชิงรีบพุ่งเข้าไป พยุงเฟิงเทียนอวี้เอาไว้ แววตาเย็นเยียบมองกู้เจิ้นหยาง
“เฟิงเทียนอวี้ เจ้ามันก็แค่ฮ่องเต้ในโลกปุถุชนเท่านั้น พลังของเจ้าในโลกนี้นับว่าแข็งแกร่ง ทว่ายากจะเทียบคนจากโลกสันโดษอย่างข้า แต่…ข้ากลับอิจฉาเจ้า อิจฉาจนคิดฆ่าเจ้า!”
ร่างของกู้เจิ้นหยางโงนเงนเล็กน้อย ใบหน้าเจ็บปวดไม่พอใจ
“เพราะเจ้า ต่อให้ไม่เหลืออะไรแล้ว แต่เจ้ายังมีความรักของเยียนเอ๋อร์!”
หากสามารถ…เขาสามารถทิ้งฐานะของพรรคเภสัชเทพ เขาสามารถทิ้งกำลังและตำแหน่งฐานะในยามนี้
ขอเพียงนางอยู่ข้างเขาก็พอแล้ว!
ส่วนเฟิงเทียนอวี้ไม่มีอะไรทั้งนั้น ทว่าเขามีความรักของน่าหลานเยียน นั่นก็เท่ากับครอบครองใต้หล้า
“ข้ายกตำแหน่งคุณชายพรรคเภสัชเทพให้เจ้า ยกอาจารย์ของข้าให้เจ้า เจ้ามอบเยียนเอ๋อร์ให้ข้า มอบนางมาให้ข้า!” แววตาของกู้เจิ้นหยางเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่ง สีหน้าตื่นตระหนก ริมฝีปากสั่นระริก
“ข้ามอบทุกสิ่งทุกอย่างที่มีให้เจ้าได้ เจ้ามอบหัวใจของเยียนเอ๋อร์มา!”
……………………..
