ยอม เขารู้สึกไม่ยินยอม!
“กู้เจิ้นหยาง คนที่เจ้าเคียดแค้นมีข้าคนเดียว ชิงเอ๋อร์เป็นผู้บริสุทธิ์ เจ้าฆ่าข้าได้ ดูหมิ่นข้าได้ แต่ห้ามแตะต้องนาง!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า!” กู้เจิ้นหยางหัวเราะเสียงดัง “เป็นเช่นนี้ ข้าจะทำให้เจ้าสมหวัง”
สีหน้าเฟิงหลานแปรเปลี่ยน ขวางอยู่หน้ากู้เจิ้นหยาง
ทว่าผู้ฝึกระดับหลิงอู่คนหนึ่งเผชิญหน้ากับศัตรูแข็งแกร่งเยี่ยงนี้ นางมิอาจขัดขืนได้ ภายใต้พลังกดดัน สองขาอ่อนแรงไม่อาจยืนมั่น
เฟิงหรูชิงให้นางปกป้องเฟิงเทียนอวี้ เพื่อให้นางขวางเฟิงเทียนอวี้ ไม่ให้อีกฝ่ายบุกไป แต่หากกู้เจิ้นหยางเป็นฝ่ายบุกเข้ามา ก็ไม่มีใคร…ขวางได้
“เสด็จพ่อ!” ดวงตาเฟิงหรูชิงเต็มไปด้วยเส้นเลือดแดงก่ำ ร่างนางโงนเงนลุกขึ้นมา ภายใต้สายตาของทุกคน เงาร่างพลิ้วไปขวางอยู่เบื้องหน้าเฟิงเทียนอวี้
ปัง!
ขุมกำลังแข็งแกร่งชำแรกเข้าสู่ร่างกายนาง เลือดทะลักออกจากปากนางไม่หยุด
ม่านตาของฉินเฉินหดเกร็งลงในฉับพลัน วินาทีที่เขามองนางพุ่งตัวออกไป หัวใจก็หยุดเต้นแล้ว
บรรยากาศรอบด้านเงียบสงบ
เสียงลมเบาๆ ฟังได้อย่างชัดเจน
“กู้ เจิ้ง หยาง!” เสียงเฟิงเทียนอวี้ตวาดก้องแฝงไปด้วยโทสะทะยานฟ้า
โทสะเดือดดาลถึงขีดสุด ความเกลียดชังปะทุเหลือประมาณ
“เจ้ากล้าแตะต้องชิงเอ๋อร์ ต่อให้ข้าเฟิงเทียนอวี้กลายเป็นผี ก็จะปีนขึ้นมาจากขุมนรกเพื่อเอาชีวิตสุนัขอย่างเจ้า!”
เมื่อไม่มีเยียนเอ๋อร์แล้ว เฟิงหรูชิงเปรียบเสมือนทุกอย่างในชีวิตเขา
คนที่เขารักที่ส
