ตอนที่ 417 ปล่อยฝูเฉินกัดคน (3)
นอกจาก…ท่านผู้มีพรสวรรค์ผู้นั้นเมื่อหลายสิบปีก่อน
แต่ชื่อของท่านผู้นั้นเป็นสิ่งต้องห้ามในโลกสันโดษ ดูเหมือนจะมีแต่ผู้ใหญ่ในพรรคที่รู้แน่ชัด
กู้เจิ้นหยางรู้เพียงอย่างเดียวคือ เมื่อใดที่ในบรรดาผู้มีพลังสูงของพรรคเภสัชเทพเอ่ยถึงท่านผู้มีพรสวรรค์ผู้นี้ ล้วนทำให้ผู้ใหญ่ในพรรคโกรธจนเนื้อเต้น นำบรรดาคนที่พูดถึงเรื่องนี้ไปตีอย่างหนัก
คนที่หนักสุดถึงขั้นถูกผู้ใหญ่ในพรรคตีจนนอนติดเตียงจนตอนนี้ยังไม่สามารถลุกขึ้นมาได้
สามารถคาดการณ์ได้เลยว่าท่านผู้มีพรสวรรค์ผู้นั้นนำพาความพิบัติมาสู่โลกสันโดษอย่างไร ไม่เช่นนั้นคงไม่ทำให้คนพวกนั้นเกรงกลัวถึงเพียงนี้…
ถ้าไม่ใช่เพราะท่านผู้มีพรสวรรค์ผู้นั้นมีเพียงคนเดียวและยอดฝีมือในโลกสันโดษมีมากมาย สุดท้ายคงไม่ใช้อิสระเป็นเงื่อนไขและลงนามในสัญญา
แต่โลกสันโดษมีพลังมากมายเช่นนี้กลับถูกคนคนเดียวปั่นป่วนถึงเพียงนี้ ต่อให้สุดท้ายทั้งสองฝ่ายบาดเจ็บพ่ายแพ้แต่ก็ทำให้ชื่อเสียงของโลกสันโดษเสื่อมเสียจนสิ้น
ดังนั้นคนเหล่านั้นในพรรคจึงได้โกรธแค้นกับเรื่องนี้
แต่แม้แต่เขา…ยังไม่สามารถทำลายพรรคเภสัชเทพได้ ใต้หล้านี้จะมีใครมีความสามารถเช่นนี้?
น่าขัน!
เฟิงหรูซวงตกตะลึงและอดหัวเราะเสียงดังออกมาไม่ได้ “เฟิงหรูชิง พวกเจ้ากำลังอิจฉาพรรคเภสัชเทพและก็อิจฉาข้าถึงได้พูดว่าพรรคเภสัชเทพตายหมดแล้ว เจ้าก็แค่ไม่อยากให้ข้าเกี่ยวพันกับพรรคเภสัชเทพก็เท่านั้น