หายไปครึ่งฝ่ามือใจนางก็สั่นสะท้านหน้าซีด
“ท่านแม่ มือของท่าน…” นางเงยหน้าขึ้นด้วยความไม่อยากเชื่อ “เสด็จพ่อ อย่างไรท่านแม่ก็เป็นสนมของพระองค์ พระองค์ทำเช่นนี้กับนางได้อย่างไรเพคะ?”
เฟิงเทียนอวี้ไอออกมาเป็นเลือด
“ฝ่าบาท” หลินกงกงรีบเดินไปตรงหน้าเฟิงเทียนอวี้พยุงร่างเขาไว้
สายตาที่เฟิงเทียนอวี้มองเฟิงหรูซวงแฝงด้วยความดุร้ายและเย็นชา
สายตานั่นทำให้ใจเฟิงหรูซวงสั่นสะท้าน นางกัดริมฝีปากแล้วเอ่ยขึ้น “เสด็จพ่อ หม่อมฉันอยู่ชายแดนได้รับความลำบากมากมาย พอได้ยินว่าวังหลวงเกิดวิกฤตจึงได้กลับมา ไม่ว่าท่านตาของหม่อมฉันทำอะไรล้วนไม่เกี่ยวกับหม่อมฉันและท่านแม่แม้แต่น้อย พระองค์จะโกรธพวกเราได้อย่างไรเพคะ?”
……………………
ตอนที่ 410 เฟิงหรูซวงไม่ใช่ลูกสาวของเขา (3)
ในสถานการณ์เช่นนี้เฟิงหรูซวงย่อมรู้ดีว่าจะพูดอย่างไรให้เป็นประโยชน์ต่อตัวเองมากที่สุด ในใจของนางเสียใจเป็นหมื่นเท่า หากรู้ว่าฉินเฉินมีพลังเช่นนี้แต่แรกนางควรจะมาวังหลวงกับถังซาน
ดีกว่าไม่มีคนปกป้อง
เฟิงเทียนอวี้ยกยิ้มเย็น “เช่นนั้นเจ้าก็ถามท่านแม่คนดีของเจ้าว่าทำอะไร? สมรู้ร่วมคิดกับโลกสันโดษ วางแผนแย่งชิงบัลลังก์! วางยาข้า จงใจชี้นำลูกสาวข้าในทางที่ผิด!”
ในหัวเฟิงหรูซวงมีเสียงดังอื้อ
สมรู้ร่วมคิดกับโลกสันโดษ? ท่านแม่รู้จักคนของโลกสันโดษ?
หลิวหรงที่สั่นเทากุมมือเฟิงหรูซวงแน่น “ซวงเอ๋อร์ เจ้าไม่ต้องอธิบายแล้ว เรื่องที่ข้าทำทั้งหมดเมื่อครู่ข้าพูด
