ออกไปหมดแล้ว”
เฟิงหรูซวงตกตะลึง นางมองสีหน้าซีดขาวของหลิวหรงแล้วหันไปมองแววตาเย็นชาของเฟิงเทียนอวี้ จู่ๆ ก็ยื่นมือผลักหลิวหรงออก
“ท่านแม่ ท่านทำเรื่องเช่นนี้กับเสด็จพ่อได้อย่างไร?” นางหันไปหาเฟิงเทียนอวี้ด้วยความคับแค้นใจแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เสด็จพ่อ หม่อมฉันกับท่านแม่ไม่เหมือนกัน หม่อมฉันเป็นลูกสาวแท้ๆ ของพระองค์ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจทำร้ายพระองค์”
นางต้องถ่วงเวลารอให้ถังซานมาหานางนางจึงจะมีคนช่วย ไม่เสียแรงที่สองสามวันมานี้นางทำให้ถังซานหลงไหลเคลิบเคลิ้ม
หลิวหรงเดิมก็อ่อนแรงจากการเสียเลือดมากอยู่แล้ว ภายใต้แรงผลักของเฟิงหรูซวงร่างของนางล้มหงายหลัง ใช้สายตาที่ไม่อยากเชื่อมองไปยังนาง
นี่คือลูกสาวของนาง ลูกสาวของนางกลับผลักนางออก?
“ซวงเอ๋อร์…เจ้าไม่ใช่…”
“พอแล้ว!” สีหน้าเฟิงหรูซวงมืดลงตะโกนด้วยน้ำเสียงดุร้าย “ท่านทำเรื่องชั่วร้ายเช่นนี้ไม่คู่ควรเป็นท่านแม่ของข้า!”
ราวกับฟ้าผ่าลงมาร่างของหลิวหรงแข็งทื่อ
แววตาของนางแฝงด้วยความตะลึง ตกใจ และสิ้นหวัง
หลายปีมานี้นางจงใจสอนเฟิงหรูชิงให้เสียคน แต่ลูกสาวของตัวเองเปลี่ยนเป็นเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?
นางทำทั้งหมดล้วนก็เพื่อนซวงเอ๋อร์แท้ๆ
ขอเพียงซวงเอ๋อร์ได้รับการยิมรับจากคุณชายเจิ้นหยาง ด้วยอำนาจของพรรคเภสัชเทพให้หนานเสียนมาสู่ขอนางจริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องยาก ในทางตรงข้ามหนานเสียนกั๋วซือไม่มีทางตกลงกลับงานแต่งงานนี้แน่และก่อนหน้านี้เพื่อให
