ากันแตกตื่น
บรรดาคนที่ตกอยู่ในความสิ้นหวังเมื่อเห็นดาบของเชียนหนิงพาดอยู่บนคอหลิวเฝ่ยที่แม้แต่ขยับยังไม่กล้าก็เกิดความยินดีขึ้นในใจ
ราวกับมีมือมือหนึ่งดึงพวกเขาออกจากขุมนรกแห่งความสิ้นหวัง
“ถูกช่วยแล้ว พวกเราถูกช่วยเอาไว้แล้ว!” เว่ยฮูหยินร้องไห้เสียงดังด้วยความตื่นเต้นดีใจ
แต่คนอื่นๆ ล้วนไม่ได้สนใจเสียงร้องไห้ของนาง สายตาทั้งหมดมองไปที่หลิวเฝ่ย
………………………
ตอนที่ 408 เฟิงหรูซวงไม่ใช่ลูกสาวของเขา (1)
หลิวเฝ่ยไม่กล้าขยับ
เขารู้ดีหากเขาขยับนังหนูนี่จะเอาชีวิตเขาทันที
“แม่นางน้อย เจ้าเป็นหลิงอู่คนหนึ่งนี่ทำให้ข้าตกใจมาก แต่ยอดฝีมือสี่แคว้นล้วนอยู่ที่นี่ พวกน่าหลานหูก็ตายกันหมดแล้ว พลังของเจ้าต่อให้แข็งแกร่งแล้วมีประโยชน์อะไร?”
เชียนหนิงงงงัน เหมือนกับตกใจจนงง
มุมปากหลิวเฝ่ยยกยิ้ม ไม่รอให้เขาได้เอ่ยต่อน้ำเสียงน่ารักของเชียนหนิงก็ดังขึ้น
“คุณหนู คนนี้โง่เขลากว่าข้าเสียอีก ยอดฝีมือสี่แคว้นอะไรนั่นถูกสัตว์วิเศษน้อยขององค์หญิงรัดตายหมดแล้ว เขายังใช้คนเหล่านั้นมาข่มขู่ข้าอีก”
คนบนโลกไม่รู้ว่าชิงหานเป็นยาวิเศษคิดว่านางเป็นสัตว์วิเศษ
อย่างไรยาวิเศษที่กลายร่างเป็นมนุษย์ได้ก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เกินไป พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน
หลิวเฝ่ยตะลึงงัน
ยอดฝีมือสี่แคว้น…ถูกรัดตายแล้ว? ยอดฝีมือระดับหลิงอู่…ยังจะถูกรัด?
“เช่นนั้นท่านพ่อข้าเล่า?” หลิวเฝ่ยตื่นตกใจรีบเอ่ยถาม
“ข้าไม่รู้สิ” เชียนหนิงยักไหล่ยิ้