ตอนที่ 405 ยอมตายดีกว่าคุกเข่า (2)
เปรียบเทียบกันแล้วเขาชื่นชมฉินอี๋มากกว่า ที่น่าเสียดายเพียงอย่างเดียวคือฉินอี๋ไม่เพียงแต่เป็นลูกสะใภ้น่าหลานหู สามตระกูลใหญ่ก็ล้วนแต่เป็นคนของน่าหลานหู…
เพียงชั่วอึดใจใบหน้าของเหล่าคนที่เดินออกมาคุกเข่ายอมจำนนล้วนซีดเซียว พวกเขาคิดไม่ถึงว่าตัวเองคุกเข่าก็คุกเข่าแล้วกลับไม่ได้รับความปลอดภัยอย่างที่ควรได้รับ
พวกเขาเพียงแค่อยากมีชีวิตอยู่
อยากมีชีวิตอยู่มีความผิดหรือ? เหตุใดต้องทำกับพวกเขาเช่นนี้? เพราะพวกเขาเป็นคนตระกูลเว่ยหรือ?
มุมปากฮูหยินเฒ่ากระตุก ความสิ้นหวังอยู่บนใบหน้าแก่ชราของนาง
ตอนนั้นเว่ยฝ่างติดตามแม่ทัพเฒ่าโดยไม่สนใจอะไร นำพาเกียรติยศมาสู่ตระกูลไม่มีที่สิ้นสุด ทว่าหากรู้แต่แรกว่าจะต้องเผชิญหน้ากับอันตรายเช่นนี้ นางยอมไม่เอาเกียรติยศเหล่านั้นและจะไม่ให้เว่ยฝ่างติดตามแม่ทัพเฒ่าไปสู้ในสนามรบ
“ฉินอี๋” หลิวเฝ่ยเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็น “เพื่อลูกสาวของเจ้าเจ้ายอมจำนนเถอะ ข้าชื่นชมในความไม่ยอมแพ้ของเจ้า ขอเพียงเจ้ายอมจำนนข้าจะให้ทางออกกับตระกูลฉินของพวกเจ้า”
ส่วนตระกูลน่าหลานนั่นเป็นไปไม่ได้…ตระกูลน่าหลานจะต้องพินาศ!
ฉินอี๋ก้มลงแววตาหนักแน่นจ้องมองไต้เอ๋อร์
“ไต้เอ๋อร์จำคำแม่เอาไว้ ต่อไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอย่าแสดงความอ่อนแอต่อหน้าศัตรู อย่าทรยศแคว้นเพื่อมีชีวิตรอดและอย่าคุกเข่าให้ศัตรู”
ไต้เอ๋อร์คือลูกที่นางรักและโปรดปรานที่สุด แต่ความโปรดปรานของนางไ
