ม่ใช่โปรดปรานจนน่ากลัว
นางมีขอบเขตและจริยธรรม
ลูกตระกูลน่าหลานแม้เผชิญหน้ากับความตายก็ต้องยืนตายห้ามคุกเข่าเพื่ออยู่!
“ท่านแม่ ไต้เอ๋อร์จำได้แล้ว ยอมตายดีกว่าคุกเข่า” ใบหน้าเล็กของน่าหลานไต้เอ๋อร์ซีดขาวเล็กน้อย ทว่าแววตากลับหนักแน่นผิดปกติ “ท่านแม่ก็ไม่ต้องกลัว ท่านพี่จะล้างแค้นให้พวกเรา”
ฉินอี๋ยิ้ม ใช่ เฟิงหรูชิงในเมื่อก่อนมีแต่ทำร้ายพวกเขา หากเป็นนางในตอนนี้…
นางเชื่อว่าต้องมีสักวันที่เฟิงหรูชิงจะแก้แค้นให้พวกนาง
เช่นนี้การตายก็ไม่ได้น่ากลัว
“ในเมื่อนี่เป็นการตัดสินใจของพวกเจ้าข้าก็จะเคารพพวกเจ้า” หลิวเฝ่ยโบกมือแววตาดุร้าย “เข้ามา ฆ่าทุกคนที่อยู่ในจวนแม่ทัพ ไม่ต้องเหลือแม้แต่คนเดียว!”
จบประโยคนี้หลิวเฝ่ยก็ตรงไปหาฉินอี๋เป็นคนแรก
ในที่นี้มีเพียงฉินอี๋ที่มีพลังอยู่หลายส่วน
คนอื่นๆ ล้วนเป็นเด็กและคนแก่อ่อนแอแค่ผลักก็ล้ม
ฉินอี๋ยกมือขึ้นกอดปกป้องไต้เอ๋อร์ไว้ในอ้อมแขน ดาบในมือนางเผชิญหน้ากับศัตรูที่เข้ามาอย่างกะทันหัน
…
ทหารอารักขาตระกูลหลิวล้อมคนอื่นๆ ไว้ เจี่ยงเยว่ไม่สนว่าตนเองกำลังตั้งครรภ์หกเดือนชักดาบออกมาต่อสู้
ท้องของนางเจ็บเป็นระลอกเหงื่อเย็นซึมออกมาบนหน้าผากตลอด แต่นางรู้ดีว่าตอนนี้นางจะล้มลงไม่ได้ อดทนกับความเจ็บปวดเผชิญหน้ากับศัตรู
ตระกูลน่าหลานและตระกูลอื่นๆ แม้จะเหลือทหารอารักขาไว้แต่พลังของศัตรูแข็งแกร่งเกินไป แข็งแกร่งจนเหล่าทหารอารักขาไม่สามารถต้านทานได้ เพียงชั่วครู่ก็บ
