าดเจ็บล้มตายไปมากกว่าครึ่ง
และก็เพราะการคุ้มกันของทหารอารักขาทำให้เหล่าผู้หญิงในตระกูลขุนนางไม่ได้รับบาดเจ็บ
ไม่รู้ว่าเพราะทหารอารักขาของตระกูลขุนนางไม่ชอบวิธีของพวกเว่ยเมิ่งเจี๋ยหรือไม่จึงไม่มีใครไปปกป้องพวกนาง แม้จะเป็นเหล่าทหารอารักขาของตระกูลเว่ยก็ล้วนห้อมล้อมอยู่รอบกายเว่ยผิ่นเหยาและฮูหยินเฒ่า คนอื่นๆ ไม่มีผู้ใดสนใจ
แม้ฮูหยินเฒ่าจะยอมจำนนต่อศัตรูเช่นกันแต่อย่างไรฮูหยินเฒ่าก็เป็นฮูหยินเฒ่า ทหารอารักขาจะโกรธเคืองเพียงใดก็ไม่กล้าละเลยชีวิตของฮูหยินเฒ่า
“อ๊า!”
แขนของเว่ยเมิ่งเจี๋ยถูกฟันดาบหนึ่งเลือดไหลอาบเจ็บจนนางแทบจะเป็นลม
ฮูหยินเฒ่าโกรธจนเป็นบ้า “พวกเจ้ายังเฉยอยู่ทำไม รีบไปคุ้มกันเมิ่งเจี๋ยกับเสียงเอ๋อร์ไม่ต้องสนใจเว่ยผิ่นเหยาเกลือเป็นหนอนนั่น!”
……………………….
ตอนที่ 406 ยอมตายดีกว่าคุกเข่า (3)
ทหารอารักขาตระกูลเว่ยไม่มีใครสนใจคำพูดของฮูหยินเฒ่า
พวกเขาคุ้มกันฮูหยินเฒ่าก็เพราะฐานะของฮูหยินเฒ่าก็เท่านั้น แต่คนอื่น…ต่อให้พวกเขาถูกผู้นำตระกูลตำหนิลงโทษก็ยังอยากฟังเสียงหัวใจตัวเองสักครั้ง
ผู้นำตระกูลเป็นทหารมาทั้งชีวิต กล้าหาญจงรักภักดี
ตอนที่ไม่มีน่าหลานฮองเฮา แคว้นนี้ผู้นำตระกูลกับผู้เฒ่าตระกูลอื่นๆ ติดตามแม่ทัพเฒ่าปกป้องเอาไว้ด้วยความยากลำบาก
พวกเขาอาบเหงื่อต่างน้ำหลั่งเลือดท่วมกายปกป้องแผ่นดินแคว้นอย่างสุดชีวิต ไม่ควรให้คนมาเหยียบย่ำเช่นนี้!
ฮูหยินเฒ่าเห็นว่าคำพูดตนไม่มีผู้ใดฟังหน้า
