ถาม
ชิงหานพองแก้ม “ย่อยไปแล้ว ถ้าไม่ใช่ท่านแม่ให้ข้าคายเขาออกมาตอนนี้เขาไม่เหลือแม้แต่เส้นผม ข้าบอกแต่แล้วว่าข้าดุร้ายมาก พวกเขาคิดว่าข้าโกหก ข้าเป็นเด็กดีไม่เคยโกหก”
ตอนแรกนังหนูนี่หน้าตาไร้เดียงสาไร้พิษภัยไม่เป็นอันตราย ใครก็คิดไม่ถึงว่านางจะเป็นปีศาจน้อย
ทว่าตอนนี้…ไม่มีใครคิดว่านางเป็นเด็กหญิงธรรมดาอีกแล้ว
คนธรรมดาของเจ้าปากสามารถขยายใหญ่ได้เพียงนั้นเลยหรือ?
คนธรรมดาสามารถกลืนเสวียนอู่คนหนึ่งได้หรือ?
คนธรรมดาสามารถเอาของที่กลืนลงไปแล้วคายออกมาได้อีกหรือ?
“ชิงหาน มัดคนพวกนี้ไว้ให้ข้า” เฟิงหรูชิงครุ่นคิดแล้วก็เอ่ยขึ้นต่อด้วยความไม่วางใจ “พวกตาแก่เหล่านี้ล้วนไม่ได้อาบน้ำ ห้ามกิน หากเจ้าจะกินก็ต้องอาบน้ำให้พวกเขาก่อน แล้วก็ปรุงอาหารเสียหน่อยค่อยโรยใบยี่หร่า ผัดน้ำมันจะดีที่สุดห้ามกินดิบ”