ตอนที่ 389 ฉินเฉิน (2)
ผู้หญิงคนหนึ่ง ช่วงอายุที่ดีที่สุดล้วนใช้ไปในวังนี้
เพราะรักนางจึงยินดีเข้าวังแต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นความทุกข์ทรมานทั้งชีวิต
นี่ล้วนเป็นความผิดของน่าหลานเยียน! นางเผด็จการเห็นแก่ตัวไม่ยอมให้ฝ่าบาทเหยียบย่างเข้าไปตำหนักของพวกนาง มิเช่นนั้นก็คงไม่เกิดเรื่องมากมายเพียงนี้?
“ข้ากับเยียนเอ๋อร์พูดไว้แต่แรกแล้ว พวกเจ้าหากเข้าวังมาจะต้องโดดเดี่ยวทั้งชีวิตข้าไม่มีทางอุปถัมภ์หญิงคนใด! หากพวกเจ้าไม่ยินยอมต่อให้แรงกดดันของข้ากับฮองเฮาจะมากเพียงใดก็จะคืนอิสระให้พวกเจ้าแน่!”
“แต่สุดท้ายพวกเจ้าเลือกตัวเลือกนี้ก็ต้องเผชิญหน้ากับผลที่ตามมา!”
ตอนแรกเสด็จพ่อเลือกที่จะจากไปเขาอายุยังน้อยพละกำลังไม่แข็งแกร่งพอ หลิวอวี๋นเซียวตาแก่ตายยากนั่นพาคนมาบีบให้เขารับสนม ให้เขารับแรงกดดันนับไม่ถ้วน สุดท้ายเยียนเอ๋อร์ทนดูต่อไปไม่ได้จึงตัดสินใจเช่นนี้
ทว่าพวกเขาก็ให้โอกาสให้เลือก เขากับเยียนเอ๋อร์ไม่ใช่คนเห็นแก่ตัว ไม่ทำลายชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งทั้งชีวิตเพื่อรับมือกับขุนนางใหญ่พวกนั้น
ขอเพียงพวกนางต้องการจากไป ต้องรับแรงกดดันมากเพียงใดเขาก็จะต้องคืนอิสระให้พวกนางแน่
แม้เป็นเช่นนี้พวกนางก็ยังโลภในทรัพย์สมบัติไม่ยอมออกจากวัง ก็จำเป็นต้องรับกับผลที่ตามมา!
เขาก็ไม่ใช่คนดีอะไร ยิ่งไม่มีทางหันหลังให้เยียนเอ๋อร์เพื่อไม่ให้คนพวกนี้ต้องโดดเดี่ยว
“ไม่! เป็นความผิดของพวกเจ้า!” หน้าตาหลิวหรงบ้าคลั่งยิ่ง
