งแค่ถีบหลิวกงกงอย่างแรง
หลิวกงกงแข็งขืนรับเท้านั้นเต็มๆ มือก็ไม่ยอมปล่อยกอดเอาไว้แน่น
“เข้ามา ใครก็ได้รีบเข้ามา รีบมาคุ้มกัน รีบมาคุ้มกันฝ่าบาทเร็ว!”
หลิวหรงถีบที่ร่างของหลิวกงกงด้วยความโกรธ “เจ้าเลิกร้องตะโกนได้แล้ว คนพวกนั้นไม่อยู่แล้ว ไม่มีใครสามารถมาช่วยเขาได้! หากเจ้ายังไม่ปล่อยมือข้าจะฆ่าเจ้าก่อน!”
มุมปากหลิวกงกงมีเลือดทะลักออกมาฟันของเขาถูกหลิวหรงเตะจนหักไปหลายซี่
เท้าของนางกระแทกเข้าที่ศีรษะหลิวกงกงอย่างแรง ทุบซ้ำลงไปสองครั้ง
ขันทีสมควรตายนี่ในเมื่อเขารนหาที่ตายก็จะโทษนางไม่ได้!
แววตาหลิวหรงฉายแววโหดเหี้ยม ชักดาบออกมาฟันไปที่ศีรษะของหลิวกงกง
หลิวกงกงรู้สึกเย็นเข้าไปถึงกระดูกแต่เขาก็ไม่ปล่อยมือ
………………..
ตอนที่ 390 ฉินเฉิน (3)
เขาไม่เชื่อ ไม่เชื่อว่าคนในวังล้วนตายกันหมดแล้ว!
ขอเพียงช่วยยื้อเวลาให้ฮ่องเต้ได้สักนิดจะต้องมีคนมาช่วยเขาแน่! ต่อให้แค่เสียววินาทีก็ยังดี!
ลมหนาวพัดมาหลินกงกงค่อยๆ หลับตาลง ใบหน้าของเขาแฝงด้วยความเจ็บปวด
ฝ่าบาท…สุดท้ายแล้วกระหม่อมก็ไม่สามารถไปหาองค์หญิงได้
ดูเหมือนว่าองค์หญิงจะต้องอยู่เดียวดายคนเดียว…
ฉัวะ!
ทันใดนั้นดาบยาวดาบหนึ่งก็ฟันเข้ามาตัดฝ่ามือหลิวหรงขาดไปครึ่งฝ่ามือในทันที วินาทีนี้เองเสียงร้องราวกับจะขาดใจของหลิวหรงก็ดังขึ้น!
“อ๊า!”
หลินกงกงที่เดิมคิดว่าตัวเองจะตายอย่างไม่ต้องสงสัยก็พบว่าไม่มีความเจ็บปวดเกิดขึ้น และได้ยินเสียงหลิวหรงร้องด้วยควา
