ามสัมพันธ์กันแล้ว ยัดเยียดเฟิงหรูซวงให้กับเขา
เฟิงเทียนอวี้ผู้นี้ฉลาดมาทั้งชีวิตท้ายที่สุดก็ยังถูกนางหลอกมานานหลายปี
ฮ่าฮ่าฮ่า!
“เฟิงเทียนอวี้ ตอนนี้แคว้นหลิวอวิ๋นหมดหวังแล้ว คนตระกูลน่าหลานก็ต้องตายกันหมด ส่วนเจ้าก็คงตายก็ยังไม่รู้ว่าตอนนั้นเจ้าไม่ได้แตะต้องข้าเลยด้วยซ้ำ!”
มุมปากนางแฝงรอยยิ้มเย้ยหยัน “ซวงเอ๋อร์คนที่เรียกเจ้าว่าเสด็จพ่อมาสิบกว่าก็ไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของเจ้า”
เฟิงเทียนอวี้มองหลิวหรงอย่างไม่แยแส นิ่งเงียบสงบราวกับคาดการณ์ไว้นานแล้ว
“เจ้า…” ปฏิกิริยานี้ของเขาทำให้สีหน้าหลิวหรงดำมืดลงเล็กน้อย
“เจ้าไม่โกรธ? กษัตริย์แห่งแคว้นถูกคนหลอกมานานเพียงนี้ ทำให้เจ้าเสื่อมเสียพระเกียรติ เจ้าไม่โกรธ?”
เฟิงเทียนอวี้ยิ้มบางๆ “หลิวหรง เจ้าไม่เคยเข้าใจข้าเลย และก็ไม่เข้าใจความรักของข้ากับฮองเฮา”
หลิวหรงชะงัก มองเฟิงเทียนอวี้ด้วยความไม่เข้าใจ
“ไม่ว่าจะเมาเหล้าหรือถูกวางยา ข้า…ก็ไม่มีทางเข้าใจผิดคิดว่าเจ้าเป็นเยียนเอ๋อร์ กลิ่นอายของนางสลักอยู่ในกระดูกของข้า ต่อให้เห็นเจ้าเป็นนางข้าก็ไม่มีทางจำคนผิด”
ร่างของหลิวหรงแข็งทื่อ “เฟิงเทียนอวี้ เจ้ารู้ได้อย่างไร…”
นางพูดเพียงว่าเฟิงเทียนอวี้ไม่ได้แตะต้องนางแต่เฟิงเทียนอวี้รู้ได้อย่างไรว่าตนเองถูกวางยา แล้วยังมองนางเป็นน่าหลานเยียนอีก?
“หลิวหรง ข้ารู้มาตลอดว่าเฟิงหรูซวงไม่ใช่ลูกสาวของข้า” เขามองความรักทะนุถนอมทั้งหมดให้เฟิงหรูชิงแต่กลับไม่เคยให้เฟิง
