หรูซวงเลยแม้แต่น้อย
ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะว่า เขารู้แต่แรกแล้วว่าเฟิงหรูซวงไม่ใช่ลูกสาวของเขา
เฟิงเทียนอวี้ถอนหายใจ “ความจริงข้าก็รู้มาตลอดว่าเจ้าเกี่ยวข้องกับคนในโลกสันโดษคนนั้น เฟิงหรูซวงก็เกี่ยวข้องกับเขา ไม่เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงยังมีชีวิตอยู่มาถึงตอนนี้ เจ้าไม่เข้าใจหรือ?”
“เจ้าทำผิดมามากมายข้าไม่ได้ฆ่าเจ้า อดทนต่อเจ้ามาโดยตลอด เจ้าคิดจริงหรือว่าข้าเป็นคนอารมณ์ดี? ข้าเพียงแค่ต้องการรู้ว่าคนคนนั้นเป็นใครกันแน่”
คนที่ทำร้ายให้เขากับเยียนเอ๋อร์แยกจากกันคนละภพและตามสืบหาเท่าไรก็หาไม่พบเป็นผู้ใดกันแน่!
“แต่ว่าที่จริงข้าเสียใจมาก ตอนนั้นข้าใช้ชีวิตอยู่กับความแค้น ต้องการเพียงแก้แค้นกลับไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะเข้าใกล้ชิงเอ๋อร์! เดิมข้าคิดว่าคนในโลกสันโดษคนนั้นต้องการทำร้ายข้าผ่านทางเจ้า คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะไปหาชิงเอ๋อร์!”
หลังจากนั้นเขาเสียใจก็สายเกินไปเสียแล้ว!
ตอนนั้นเขาไม่ได้จัดการหลิวหรงยังมีอีกหนึ่งเหตุผล เขามั่นใจว่าหลิวหรงเกี่ยวพันกับคนของโลกสันโดษ หากฆ่าหลิวหรงจะต้องเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น เกรงว่าครั้งหน้าคนที่จะเข้าใกล้เขากับชิงเอ๋อร์จะเป็นคนที่เขาไม่สามารถสังเกตได้
เช่นนี้แล้วไม่สู้ให้หลิวหรงอยู่ในที่สว่าง อย่างน้อยก็ปลอดภัยขึ้นมาบ้าง
