ตอนที่ 379 วีรบุรุษหลั่งเลือดไม่หลั่งน้ำตา (4)
หลิวอวี๋นเซียวจับเด็กชายตัวเล็กที่ร้องไห้เสียงดังขึ้นมาอีกคนมองไปยังน่าหลานหูด้วยความเยือกเย็น “น่าหลานหู คุกเข่าให้ข้าเดี๋ยวนี้!”
เขาในตอนนี้ร่วมมือกับผู้แข็งแกร่งหลายแคว้น น่าหลานหูไม่มีโอกาสชนะแม้แต่น้อย
ที่เขาต้องการไม่ใช่เพียงชีวิตของทุกคนในตระกูลน่าหลาน! แต่ยังต้องการให้น่าหลานหูได้ลิ้มรสความอัปยศอย่างที่สุดจนตาย!
“เจ้า…” ดวงตาน่าหลานหูลุกเป็นไฟ
ทว่าหลิวอวี๋นเซียวไม่ปล่อยให้เขาได้มีโอกาสคิดทบทวนอีก ดาบแหลมแทงทะลุอกเด็กชายตัวน้อย
เด็กชายตัวน้อยเพิ่งจะอายุสามขวบ พ่อแม่ของเขาเพิ่งจะถูกฆ่าเหลือเขาเพียงคนเดียว ไม่รู้เรื่องรู้ราวเพิ่งจะเห็นโลกใบนี้ชัดก็ต้องจบชีวิตไปเสียแล้ว
ดวงตาของเขาเบิกกว้างเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่เต็มใจ หัวตาของเขายังมีน้ำตาคลออยู่แต่กลับไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้อีกแล้ว
ใจน่าหลานหูเหมือนถูกเข็มแทงทะลุเจ็บปวดรวดร้าว
เขารักประชาชนเหมือนลูก แม้จะอยู่ในสนามรบมาหลายปีขยายอาณาเขต เขาก็ไม่เคยทำร้ายคนธรรมดาของแคว้นใดสักคนเดียว
เขาในฐานะแม่ทัพของแคว้นหนึ่ง เดิมควรที่จะปกป้องคุ้มครองคนธรรมดาเหล่านี้อยู่แล้ว แต่ถึงเวลากลับทำได้เพียงมองดูคนเหล่านั้นล้มลงต่อหน้าต่อตา!
ไร้ความสามารถไร้ซึ่งกำลัง!
เพราะความโกรธทุกคนในแคว้นหลิวอวิ๋นโจมตีดุเดือดยิ่งขึ้น ดวงตาทุกคนแดงก่ำราวกับความโกรธมากเกินคณานับไร้ที่ระบายออก
เห็นหลิวอวี๋นเซียวคว้
