ยน “เจ้าจะลงเขาวันนี้ใช่หรือไม่?”
หนานเสียนพยักหน้าเล็กน้อย “อื้อ ชิงเอ๋อร์กำลังรอข้าอยู่”
“เช่นนั้นเจ้าก็รีบไป อย่าให้ผู้หญิงต้องรอนาน”
“ขอรับ” คิ้วหนานเสียนขมวดเบาๆ ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ตั้งใจใช้น้ำเสียงนิ่งเรียบเอ่ยขึ้น “ตอนนี้ข้าต้องไปจากยอดเขาเซินอวิ๋นก็เพราะชิงเอ๋อร์เจอเรื่องยุ่งยาก”
หญิงชุดขาวขมวดคิ้วเล็กน้อย “ยุ่งยาก?”
“ตระกูลถังมีคนคิดแตะต้องชิงเอ๋อร์” สายตานิ่งเรียบของเขามองไปยังหญิงชุดขาว
นิ้วมือของหญิงชุดขาวลูบหงส์ขาวที่อยู่ด้านข้าง ราวกับรําพึงรําพันกับตัวเอง “ตระกูลถังหรือ?”
ดูเหมือนคนคนนั้นคู่หมั้นที่จะหาให้หนานเสียนก็เป็นคนตระกูลถัง…
ตอนนี้ตระกูลถังก็คิดจะแตะต้องแม่นางผู้นั้นของหนานเสียน…
“หนานเสียน” ท่าทีของหญิงชุดขาวอ่อนโยน สงบนิ่ง งดงามดั่งเทพเซียน “ตู้โตว[1]นี้เจ้านำไปให้นาง”
สายตาหนานเสียนมองไปยังมือหญิงชุดขาวช้าๆ
บนมือของนางมีตู้โตวสีแดงนอนนิ่งอยู่
“ผ้าไหมที่ตัดเย็บนี่ข้าใช้ใยไหมวิเศษแล้วให้จิ้งจอกไฟใช้ไฟเผา สุดท้ายก็แช่ในบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์อีกครึ่งเดือน ในช่วงเวลาคับขันที่สุดสามารถช่วยชีวิตนางได้ มีผลสามครั้ง”
พูดถึงตู้โตวนี้แล้วแววตาหญิงชุดขาวก็มืดลงหลายส่วน นัยน์ตาเย็นยะเยือก
“ตอนแรกหลังจากข้าตัดเย็บตู้โตวเสร็จเขาคิดจะเอาไปให้คนรู้ใจของเขา ข้าไม่ยอมก็เลยเก็บเอาไว้ เดิมตั้งใจว่าชีวิตนี้จะไม่เอาออกมาอีก แต่ตอนนี้กลับไม่มีทางเลือก”
หนานเสียนยื่นมือไปรับตู้โตวมาไว
