บเพียงตอบรับนิ่งๆ
เวลานั้นหงส์ขาวน้อยใจจนไม่อยากพูดอะไรอีกแล้ว
แม่ลูกคู่นี้นิสัยคล้ายกันเหลือเกิน เป็นประเภทที่พูดไปพูดมาแล้วทำให้เจ้าพูดต่อไปถูก
“ข้าไปแล้ว”
หนานเสียนหันไปมองหญิงชุดขาว “ท่านดูแลตัวเองด้วย”
หญิงชุดขาวพยักหน้า “รีบไปเถอะ”
หนานเสียนละสายตากลับมา ชุดขาวตัวยาวค่อยๆ หายลับไปจากยอดเขาเมฆ
…
เลือด
สีเลือดย้อมพระราชวังแดงเถือก
บนเตียงไม้จันทร์ หญิงสาวกำผ้าห่มแน่นสีหน้านางซีดขาวปกคลุมด้วยน้ำตา
“ฮองเฮาเหนียงเหนียง” แม่นมเฒ่าที่อยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นด้วยความกังวล “ในวังมีนักฆ่าเข้ามา คนพวกนั้นล้วนไม่สามารถจัดการได้ฝ่าบาทตั้งใจจะลงมือเอง แต่ทว่าเหนียงเหนียงไม่ต้องทรงกังวล ฝ่าบาทมีพรสวรรค์เป็นเลิศพละกำลังแข็งแกร่งไม่มีทางเกิดเรื่อง รอเหนียงเหนียงให้กำเนิดเสร็จฝ่าบาทก็กลับมาแล้ว”
มือของหญิงสาวที่กำผ้าห่มกำแน่นยิ่งขึ้นไปอีก ในดวงตาคู่สวยของนางนอกจากความกังวลแล้วที่มากกว่านั้นคือความเกรี้ยวโกรธ
เหตุใดจึงกล้า…
คนพวกนั้นเหตุใดจึงกล้ามาที่นี่?
ตั้งกฎแต่กลับไม่สนใจกฏ?
………………………………..
[1] ตู้โตว ผ้าปิดหน้าอกผู้หญิงสีแดง
