องหญิงสาวหัวใจเขาก็เจ็บราวกับถูกเข็มแทง
“เยียนเอ๋อร์” ถังลั่วเดินไปที่หน้าเตียงของหรงเยียน “เจ้าป่วยอีกแล้วหรือ?”
หรงเยียนนอกจากทนรับแรงกระตุ้นไม่ไหวแล้วร่างกายของนางยังอ่อนแอมากอีกด้วย
ตอนแรกเดิมทีหรงเยียนก็บาดเจ็บอยู่แล้ว เพื่อบังคับนางให้อยู่ต่อเขาจึงอาศัยช่วงที่นางเจ็บหนักยังไม่หายวางยานาง ทำให้นางสูญเสียความทรงจำ
และด้วยเหตุนี้เอง แผลเก่านางยังไม่หายก็เพิ่มแผลใหม่เข้าไป ทำร้ายร่างกายนางจนกลายเป็นอ่อนแอถึงเพียงนี้
เดิมทีสำหรับผู้ฝึกตบะแล้วน้อยมากที่จะป่วย ต่อให้ไม่ได้ใช้พลังวิเศษป้องกันความหนาวก็จะไม่เอะอะก็ป่วยเอะอะก็ป่วยเช่นนี้ แต่หลังจากเรื่องนั้นหรงเยียนก็เหมือนคนธรรมดาคนหนึ่ง ได้รับความหนาวเย็นเพียงเล็กน้อยก็จะล้มป่วยอยู่บนเตียง
นิสัยรักสงบของนางไม่ยอมให้คนมาปรนนิบัติติดตัว
ยี่สิบปีก่อนเขาส่งหญิงรับใช้มาปรนนิบัตินางล้วนถูกนางไล่ตะเพิด หลังจากนั้นมาเขาก็ไม่ได้ให้ใครมาปรนนิบัตินางอีก”
“ข้า…ไม่เป็นไร…” ลำคอของหรงเยียนค่อนข้างแห้งผาก “ไม่ต้อง…เป็นห่วงข้า…”
ถังลั่วถอนหายใจเบา “สองวันนี้ตระกูลถังเกิดเรื่องขึ้นเล็กน้อย ทำให้ข้าไม่ได้มาเยี่ยมเจ้าแล้วก็ไม่รู้ว่าเจ้าไม่สบาย”
หรงเยียนไม่พูดอะไรก้มหน้าลง
ตอนนางไม่คิดถึงลูกชายลูกสาวตัวเองนางก็จะเงียบสงบเป็นปกติ มีเพียงตอนกลับไปนึกถึงลูกชายลูกสาวทั้งคู่เท่านั้นนางจึงจะกลายเป็นบ้าคลั่ง
“ตระกูลถังได้หญ้าวิเศษระดับห้ามาหนึ่งอัน กลับก่อให้เ
