งถังลั่ว “เพียงแต่อวี้เอ๋อร์ตอบตกลงกับจวนเฟิงอวิ๋นก่อนแล้ว หากผิดคำจะนำพาภัยพิบัติมาสู่ตระกูลถัง และข้ากับอวี้เอ๋อร์ก็เข้าใจผิดว่าเจ้าตั้งใจมาแย่งชิงหญ้าวิเศษระดับห้าจึงได้พูดเช่นนั้นออกไป”
เขาเดินไปทางถังอิ่น ความเย็นชาในสายตาจางหายไปมีรอยยิ้มที่อ่อนโยน
“เจ้าใช้ชีวิตอยู่ในตระกูลถังมานานหลายปี น่าจะ…ไม่อยากให้ตระกูลถังต้องถูกทำร้าย?”
ถังอิ่นทำเสียงหึ๊ “ถังอวี้ไม่เคยพูดเรื่องจะนำหญ้าวิเศษระดับห้าไปให้จวนเฟิงอวิ๋นกับข้ามาก่อน”
สีหน้าถังลั่วชะงัก อวี้เอ๋อร์ไม่เคยพูดมาก่อน? เช่นนั้นเหตุใดอวี้เอ๋อร์บอกว่าถังอิ่นรู้การกระทำของนาง จงใจมาแย่งหญ้าวิเศษระดับห้า?
“ท่านผู้นำตระกูล ข้าเชื่อคำพูดอิ่นเอ๋อร์” ถังเอ้อเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็น “ก่อนที่เชียนหนิงยังไม่กลับมา ถังอวี้ไม่เคยพูดเลยว่าต้องการหญ้าวิเศษระดับห้า จนกระทั่งหลังเชียนหนิงเอ่ยถึงนางจึงจะพูดเรื่องนี้ออกมา”
ถังอวี้กลับมาได้ก็หลายวันแล้ว หากต้องการหญ้าวิเศษระดับห้าเหตุใดไม่พูดแต่แรก?
สีหน้าถังลั่วเปลี่ยนเป็นไม่ดีนัก “ถังเอ้อ นี่ท่านหมายความว่าอย่างไร? อวี้เอ๋อร์ไม่มีทางพูดโป้ปดต่อข้า”
“ไม่ว่าอย่างไรหญ้าวิเศษระดับห้านี่ก็ต้องให้อิ่นเอ๋อร์” ผู้เฒ่าถังอีก็เอ่ยปากขึ้นด้วย “ตอนนั้นเพื่อตระกูลถังข้าไม่ได้ปกป้องลูกศิษย์ของตัวเองให้ดี ตอนนี้ข้าจะปล่อยให้อิ่นเอ๋อร์ถูกทำร้ายอีกไม่ได้ อีกอย่างหากท่านผู้นำตระกูลไม่นำหญ้าวิเศษระดับห้ามาอิ่นเอ๋อร์ต้องไป
