ิงอยู่ที่ชิงหย่วนรักนาง แต่ที่เขารักมากกว่าคือจวนเฟิงอวิ๋น! เขาคงไม่ยอมให้นางเพียงคนเดียว ทำให้จวนเฟิงอวิ๋นต้องตกอยู่ในอันตราย!
อีกอย่าง นางคงไม่ยอมเสี่ยงอันตรายเพื่อเสด็จพ่อและเสด็จพี่อยู่แล้ว!
“ชิงหย่วน ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นห่วงข้า” จื่อเยียนเงยหน้าขึ้นและยิ้มแบบน่าสงสาร “แต่เสด็จพ่อเป็นผู้ให้ชีวิตข้า ข้าจะทิ้งเขาไปไม่ได้ แต่ข้ารับปากเจ้า ข้าจะไม่ปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย”
ชิงหย่วนส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มฝืดๆ
เยียนเอ๋อร์เป็นคนที่เห็นแก่ความสัมพันธ์ ไม่อย่างนั้นสมัยก่อนนางคงไม่เสี่ยงชีวิตช่วยเขาไว้! จะให้นางปล่อยเสด็จพ่อของตัวเองไม่คิดช่วยเหลือเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้! คนอย่างนางทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้หรอก
ส่วนเขาที่รักและชื่นชมจื่อเยียนจนหมดหัวใจ ก็เพราะนิสัยใจคอของนางที่ได้เห็นในสมัยก่อนนั่นแหละ
“ข้ารู้ว่าข้าทำให้เจ้าเลิกเป็นห่วงเสด็จพ่อของเจ้าไม่ได้ ต่อไปไม่ว่าเจ้าตัดสินใจอย่างไร เจ้าต้องบอกข้าก่อนนะ ข้าไม่อาจให้จวนเฟิงอวิ๋นออกหน้าได้ แต่ข้าถ้ายังมีลมหายใจ ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าเป็นอะไรไปเด็ดขาด!”
ตอนที่ 328 องค์หญิงจื่อเยียน (3)
จื่อเยียนรู้สึกขำในใจ
แต่ความรู้สึกนั้นหายไปอย่างรวดเร็ว ดวงตาของนางมีประกายของความอ่อนโยนเข้าแทนที่ ทำให้คนอื่นไม่อาจรับรู้ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ได้
“เจ้าวางใจเถอะ เพื่อเจ้าแล้ว ข้าจะดูแลตัวเองให้ดี”
ชิงหย่วนถอนหายใจ “เยียนเอ๋อร์ มีเรื่องหนึ่งที่ข้าอยา