ตอนที่ 319 สัตว์วิเศษล้อมตีแคว้นหลงอ้าว (1)
“ท่านพี่ ข้ามีธุระ ข้ากลับก่อนล่ะ”
ตอนนี้นางรู้สึกโมโหจนทนไม่ได้ แต่ไม่รู้ว่าจะไปคิดบัญชีกับหนานเสียนได้อย่างไร ทำได้เพียงหาทางระบายอารมณ์กับพวกลูกหลานขุนนางที่อยู่ในเมืองหลวง
น่าหลานจิ้งมองดูถังอิ่นรีบเดินจากไปด้วยสายตางุนงง ดูเหมือนไม่เข้าใจว่าทำไมนางถึงต้องโมโห
…
แคว้นหลงอ้าว
เหล่าสาวงามกำลังร่ายรำ เสินอู่กษัตริย์แห่งแคว้นหลงอ้าวกำลังกอดหญิงงาม แววตาของเขาดูหื่นกระหาย
เขาเอื้อมมือดึงสาวงามมากอด แล้วฟัดหอมแก้มของนาง
สาวงามเขินอายก้มหน้า เนินคอขาวเต็มไปด้วยรอยแดง นางมองดูเสินอู่ด้วยสายตาเขินอายและหวาดกลัว
เมื่อเห็นสาวงามสีหน้าเขินอาย เสินอู่จึงเอื้อมมือไปกระชากเสื้อนางจนขาด แล้วขึ้นคร่อมตัวนางอย่างรวดเร็ว
ภาพที่เห็นตรงหน้า คนของแคว้นหลงอ้าวเห็นจนชินแล้ว พวกเขาไม่รู้สึกแปลกใจอะไร
ในเวลานั้นเอง…
คนๆ หนึ่งรีบวิ่งเข้ามาจากนอกตำหนัก “ฝ่าบาท ฝ่าบาท เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
ในขณะที่เสินอู่ขึ้นคร่อมสาวงาม เสียงดังที่ไม่คาดคิดลอยเข้ามา เปรียบเสมือนน้ำเย็นที่สาดเข้าใส่เปลวไฟร้อนแรงในใจเขา
เขาหันหน้าไป มองดูองครักษ์ด้วยสายตารำคาญ สีหน้าหงุดหงิด “มีเรื่องอะไร”
“ฝ่า…ฝ่าบาท ทูตที่พระองค์ส่งไปแคว้นหลิวอวิ๋นถูกฆ่าหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ องค์ชายสองก็ถูกคุมขังไว้”
“อะไรนะ”
เสินอู่ผลักสาวงามออก
สาวงามที่เดิมถูกคร่อมทับอยู่กลิ้งกระเด็นไปหลายตลบก่อนตกลงบนพื้น
