าพังเมื่อวันก่อน”
จวน…จวนแม่ทัพ?
ถังอิ่นอึ้ง
วันนั้นนางกับเชียนหนิงกำลังวุ่นกับการวิ่งไล่ตามขโมย เลยเผลอชนประตูบ้านคนอื่น แต่เป็นเพราะพวกนางรีบวิ่ง จึงไม่ได้สนใจป้ายหน้าประตู เห็นเพียงแค่ป้ายเลขที่บ้าน
ที่แท้คนที่วิ่งไล่จับนางวันนั้น คือท่านลุงของเสี่ยวชิง?
น่าหลานจิ้งมองดูถังอิ่น สีหน้าของเขาเรียบเฉย “เจ้าอาศัยอยู่ในจวนองค์หญิงหรือ”
ถังอิ่นยิ้ม “ครอบครัวเดียวกัน ถึงอยู่ด้วยกันได้ พี่ชาย วันนั้นข้าไม่รู้ว่าข้าชนประตูบ้านเราพัง เดี๋ยวข้าชดใช้ให้ ต้องใช้เงินเท่าไร ท่านว่ามา”
“…”
ใครเป็นพี่ชายของนาง?
และทำไมคำพูดนี้ฟังดูเหมือนคนของจวนแม่ทัพขี้งกจนถึงขั้นต้องมาดักรอนางอยู่ที่จวนองค์หญิง เพียงเพื่อจะเอาเงิน
อีกอย่าง…ใครคิดว่าตัวเองเป็นคนครอบครัวเดียวกับเด็กบ้านี่
น่าหลานจิ้งหน้านิ่วคิ้วขมวด “เจ้าเป็นอะไรกับชิงเอ๋อร์”
“ข้าเป็นคนของเสี่ยวชิง นางเคยบอกข้าไว้ตอนอยู่ที่ป่าแห่งสัตว์วิเศษ”
ถังอิ่นเชิดหน้าอย่างภาคภูมิใจ
“…” น่าหลานจิ้งเงียบไปครู่หนึ่ง “เจ้าอย่ามาทำลายชื่อเสียงและความบริสุทธิ์ของน้องสาวข้า”
ถังอิ่นร้อนใจ “ท่านพี่ ท่านจะมาขัดขวางอิสระของข้าในจวนองค์หญิงไม่ได้! และท่านห้ามแยกข้ากับเสี่ยวชิงออกจากกันด้วย อีกอย่าง ไม่ว่าอย่างไรเสี่ยวชิงก็เป็นคนพูดเองกับปาก ไม่เหมือนหลิ่วอวี้เฉินคนหน้าไม่อายคนนั้น คอยตามรังควานเสี่ยวชิงแบบหน้าด้านๆ แถมยังพูดว่า…เขาจะไม่ยอมแพ้”
น่าโมโห แต่ยังคงต้องฝืน
