่าหลานจิ้งไม่เข้าใจว่าสีหน้าของคนๆ หนึ่งจะเปลี่ยนแปลงได้เร็วขนาดนี้เชียวหรือ
“ท่านพี่” ถังอิ่นดูดุร้าย
“อย่างไรเสียท่านก็เป็นถึงพี่ชายของเสี่ยวชิง คนพวกนั้นแอบมองเสี่ยวชิง ท่านจะไม่ทำอะไรหน่อยเลยหรือ” น่าหลานจิ้งอึ้ง นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
“พวกลูกชายของขุนนางใหญ่ในเมืองหลวงมีอนุกันทุกคน ไม่มีใครเลยที่คู่ควรกับน้องสาวข้า”
คนของจวนแม่ทัพถือหลักผัวเดียวเมียเดียวตลอดชีวิต ท่านปู่ของเขาเพื่อท่านย่าแล้วไม่ยอมมีอนุ ท่านพ่อของเขาไม่มีอนุแม้แต่คนเดียว สมัยก่อนตอนอาเขยจะแต่งงานกับอาหญิง ได้รับปากนางว่า ไม่ว่าต่อไปในวังหลังจะมีผู้หญิงสักกี่คน เขาจะรักนางเพียงคนเดียว
ท่านปู่ถึงยอมยกอาหญิงให้แต่งงานกับเขา
ด้วยเหตุนี้ ชายที่น้องสาวของเขาจะแต่งงานด้วย ต้องไม่มีภรรยาหรืออนุ ส่วนพวกคุณชายตระกูลสูงศักดิ์ในเมืองหลวง ไม่มีสักคนที่มีคุณสมบัตินี้ จึงไม่คู่ควรที่จะได้เป็นราชบุตรเขย
“ท่านพี่พูดถูก แต่ถ้าคนพวกนั้นตามรังควานเสี่ยวชิงล่ะ”
น่าหลานจิ้งตาแข็งกร้าว “ท่านปู่ข้าจะหักขามันซะ!”
เมื่อได้ยินอย่างนั้น ถังอิ่นก็รู้สึกสบายใจนางกัดฟันไปพลางคิดไปพลางแล้วถามว่า “ท่านรู้จักคนที่ชื่อหนานเสียนไหม ที่มาเกาะแกะเสี่ยวชิงน่ะ”
น่าหลานจิ้งอึ้ง เขาก้มหน้าเหมือนกับกำลังคิดบางอย่าง “ดูเหมือน…ท่านปู่จะสู้เขาไม่ได้!” ถังอิ่นหน้าหงิกทันที นางไม่รู้ว่าหนานเสียนมีอะไรดี ทำไมเสี่ยวชิงบ่นถึงเขาได้ทุกวี่ทุกวัน ทั้งๆ ที่คนที่อยู่
