ตอนที่ 315 โอหัง ได้ใจ และหยิ่งยโส (2)
“อวี้เฉิน ข้ารักท่าน ข้ายินดีแลกทุกอย่าง แม้กระทั่งความบริสุทธิ์ของข้า! แล้วท่านล่ะรักข้าหรือไม่ สมัยก่อนท่านรักที่ความงามของข้า ตอนนี้เฟิงหรูชิงสวยกว่าข้า ท่านก็เปลี่ยนใจเสียแล้ว ใช่หรือไม่” ถานซวงซวงพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนคนใจสลาย แววตาทุกข์ระทม
น้ำตาของนางไหลพรากเป็นสาย เปียกปอนใบหน้า
“ไร้เหตุผลสิ้นดี!”
หลิ่วอวี้เฉินไม่พูดอะไรอีก เขาลุกขึ้นแล้วก้มลงหยิบเสื้อผ้าที่ตกที่พื้น เขาเดินออกจากห้องไปโดยไม่มองดูถานซวงซวงที่นอนแก้ผ้าอยู่บนเตียงเลยแม้แต่น้อย
ปล่อยให้ถานซวงซวงร้องไห้ฟูมฟาย น้ำตาไหลนองอยู่เพียงลำพัง
…
ดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า
ด้านหน้าจวนองค์หญิงอันดับหนึ่ง
หลิ่วอวี้เฉินหลบอยู่ในมุมที่ไม่มีใครสังเกต เหม่อมองดูหญิงสาวที่กำลังเดินเข้าไปในจวนองค์หญิง
ใบหน้าอันงดงามของหญิงสาว ราวกับเทพธิดาจำแลง ทำคนให้หลงใหล ผู้คนต่างคลั่งไคล้
แม้แต่หลิ่วอวี้เฉินก็ไม่เข้าใจ ทั้งๆ ที่เขาไม่คิดจะไปเกาะแกะนาง แต่ก็ยังอุตส่าห์มาถึงละแวกจวนองค์หญิงจนได้ ตั้งแต่เช้ายันค่ำ เขารอดูนางทั้งวัน
เพียงเพื่อได้เห็นรอยยิ้มอันแสนงดงามนั่นอีกครั้ง
สายตาอันเคลิบเคลิ้มของเขา ผ่านไปนานยังคงเป็นเช่นนั้น
หญิงสาวช่างงดงามเหลือเกิน งามดั่งเทพธิดาจำแลง มีเพียงนางคนเดียวเท่านั้นที่งามที่สุดในโลกหล้า
ไม่ว่าจะยิ้ม จะโกรธ หรือหน้านิ่วคิ้วขมวด ก็เป็นความงามอีกแบบหนึ่ง!
ทั้งๆ ที่หลิ่วอวี้
