ตอนที่ 311 หมากัดกัน (2)
“เจ้าค่ะ ฮูหยิน”
สาวใช้ทำตามคำสั่ง พวกนางถอยแล้วเดินออกจากห้องไป
ในห้องเหลือเพียงถานซวงซวงกับหลิ่วฮูหยินเพียงสองคน
“ถานซวงซวง ข้ารู้ว่าเจ้าเจ็บใจ แต่เจ็บใจแล้วจะทำอะไรได้ เฟิงหรูชิงไม่เพียงมียาวิเศษจำนวนมาก นางยังมีฌานระดับหลิงอู่ ไม่ว่าเจ้าจะอิจฉาอย่างไรเจ้าก็สู้นางไม่ได้!”
เมื่อก่อนหลิ่วฮูหยินเคยชอบถานซวงซวงมากแค่ไหน มาบัดนี้ก็เกลียดนางมากเท่านั้น!
ถ้าไม่เป็นเพราะถานซวงซวง อวี้เฉินคงไม่จากบ้านไปนานหลายวันแบบนี้ ถ้าไม่เป็นเพราะถานซวงซวงวันๆ แสร้งทำตัวน่าสงสาร อวี้เฉินคงไม่ต้องขัดแย้งกับแม่
เดิมนางคิดว่าถานซวงซวงเป็นคนดี จนกระทั่งให้นางมาอยู่ในบ้านสกุลหลิ่วจึงพบว่าสมัยก่อนนางสายตาฝ้าฟางไปเอง
จู่ๆ ถานซวงซวงก็เงยหน้าขึ้น
ไม่ทันให้สุ้มให้เสียง ทำเอาหลิ่วฮูหยินตกใจจนถอยหลังไปหลายก้าว
อาจเป็นเพราะนางร้องไห้มานาน ดวงตาของนางแดงก่ำ ในแววตาของนางเต็มไปด้วยความเคียดแค้น จนคนที่เห็นอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขนลุก
หลิ่วฮูหยินเพิ่งเคยเห็นแววตาแบบนี้ของถานซวงซวงเป็นครั้งแรกจึงรู้สึกตกใจ
ไม่นาน ถานซวงซวงก็เก็บซ่อนความเคียดแค้นไม่ให้ปรากฏออกทางสายตา นางลุกขึ้นยืนแล้วเดินยิ้มแสยะมาหาหลิ่วฮูหยิน
“เฟิงหรูชิงมีอะไรดี ที่นางมีวันนี้ได้ก็เพราะนางเกิดมาสูงศักดิ์ เรื่องนี้ข้ายอมแพ้นาง นี่ข้าต้องแพ้นางตลอดชีวิตหรืออย่างไร”
ถูกต้อง ที่เฟิงหรูชิงมีวันนี้ได้ก็เพราะนางเกิดมาสูงศักดิ์ หากถานซ
