ตอนที่ 307 หมาป่าจวนองค์หญิงบ้าไปแล้ว (2)
หมาป่าตัวนี้ บ้าไปแล้วจริงๆ !
ปกติให้มันทำตัวน่ารักไม่ค่อยจะยอมทำ วันนี้ทำเอาชาวบ้านทั้งเมืองรู้ว่าหมาป่าของจวนองค์หญิงกลายเป็นหมาบ้านไปแล้ว มันทำให้องค์หญิงขายหน้าจริงๆ
“เอาเถอะ เจ้าไม่ยอมบอกข้าว่าเกิดอะไรขึ้น ข้าก็จะไม่สนแล้ว เดี๋ยวท่านตาข้าจะไปคิดบัญชีกับสกุลหลิว เจ้าคงไม่ไปสินะ อย่างนั้นข้าให้เฉินเอ๋อร์ไปแทนข้าแล้วกัน”
บ้านสกุลหลิว?
หมาป่าสีขาวลุกขึ้นอย่างตกใจ
ถูกต้อง ต้องเป็นตาเฒ่าสกุลหลิวนั่นแน่ๆ ก่อนนี้เขาอยากได้ผลเทียนหลิงกั่วของมันมาก! ต้องเป็นเขาที่ขโมยไปแน่ๆ !
“โฮ่งๆ !” หมาป่าสีขาวเห่ารับ ใช้เท้าสะกิดเฟิงหรูชิง
เฟิงหรูชิงมองดูหมาป่าสีขาวด้วยท่าทีสงสัย “เจ้าอยากไปด้วยหรือ”
หมาป่าสีขาวผงกหัวเต็มแรง “โฮ่ง!”
มันจะไปฆ่าตาเฒ่านั่น บังอาจมาขโมยผลเทียนหลิงกั่วของมัน!
“เจ้าช่วยพูดให้เหมือนหมาป่าหน่อยได้หรือไม่” เฟิงหรูชิงรู้สึกเบื่อหน่าย
ให้หมาป่าสีขาวออกไปด้วย เหตุใดนางจึงรู้สึกว่า…นางต้องขายหน้าย่อยยับด้วยนะ
“โฮ่งๆ !”
“…”
แย่แล้ว หมาป่าตัวนี้เห่าหอนแบบหมาป่าไม่ได้แล้ว ไม่รู้ว่ามันไปโดนอะไรกระทบกระเทือนจิตใจมา
เฟิงหรูชิงหยิบผลเทียนหลิงกั่วออกมา ขณะที่กำลังจะกัด มองไปเห็นสายตาของหมาป่าสีขาวที่มองดูผลเทียนหลิงกั่วในมือของนางตาไม่กะพริบ
แววตาของมันดูอยากกิน ดูโกรธ และดูเหมือน…กำลังเสียใจ?
หรือว่า…
“ผลเทียนหลิงกั่วที่เจ้าซ่อนไว้ถูกขโมยไปใช่ห
