หาพวกเราไปทั่ว ข้ากับเชียนหนิงกลัวจนต้องเข้าไปแอบอยู่ในเล้าหมูถึงหนีรอดมาได้”
“แต่ปรากฏว่าอาซ้อบ้านที่เลี้ยงหมูกลับดุร้ายเหมือนกัน ข้าแค่เผลอนั่งทับหมูตายไปตัวหนึ่ง นางก็ด่าข้าครึ่งค่อนวัน”
บ้านเลขที่ สามศูนย์หนึ่ง ถนนทิศตะวันออก?
นั่นไม่ใช่…จวนแม่ทัพหรืออย่างไร
ตกลงช่วงที่สองคนนี้เก็บตัวฝึกวิชาอยู่ พวกนางก่อเรื่องอะไรลงไปบ้าง
อีกอย่าง ข้าอยากรู้ว่าตอนวิ่งไล่หัวขโมยเจ้าชนประตูพังได้อย่างไร แล้วทำอย่างไรถึงนั่งทับหมูตาย
“เสี่ยวชิง เจ้าใจดีที่สุด เจ้าไม่ดุเลยสักนิด” ถังอิ่นกอดขาเฟิงหรูชิง แล้วแหงนหน้าที่น้ำตาคลอดวงตาอันกลมโต “เจ้ารับข้าไว้เถอะ ไม่อย่างนั้นข้าไม่เพียงไร้ที่อยู่ แต่ยังต้องเจอกับคนใจร้ายพวกนั้น”
ตอนที่ 304 พวกเขาช่างดุร้ายเหลือเกิน (3)
เฟิงหรูชิงหยีตานางมองดูเสี่ยวหลัวลี่ที่อยู่ตรงหน้าทันใดนั้น ดวงตาของนางก็เกิดประกายขึ้น
“เจ้ารู้จักหญ้าวิเศษระดับห้าหรือไม่”
หญ้าวิเศษระดับห้าเป็นยาแก้พิษ เป็นยาวิเศษระดับห้าชนิดหนึ่ง
บัดนี้เฟิงหรูชิงบรรลุฌานระดับหลิงอู่แล้ว นางปลูกยาวิเศษระดับสี่ได้ แต่ถ้านางต้องการถอนพิษให้เสด็จพ่อ นางจำเป็นต้องใช้หญ้าวิเศษระดับห้าหนึ่งต้น
ถังอิ่นอึ้ง นางหลับตาลง “บ้านข้ามียาวิเศษระดับห้าอยู่หลายต้น แต่มีหญ้าระดับห้าหรือเปล่าข้าก็ไม่แน่ใจ เดี๋ยวข้าจะลองถามดู ถ้ามีละก็ ข้าจะเอามาให้เจ้า”
“คุณหนู”
เชียนหนิงตาเบิกกว้าง บ้านสกุลถังมียาวิเศษระดับห้าอยู่เพียง
