ตอนที่ 293 คือนางผู้งามเหนือใคร (1)
เดิมทีเฟิงเทียนอวี้ตั้งใจว่าจะจัดการทุกสิ่งให้เรียบร้อยก่อนที่จะยกแคว้นหลิวอวิ๋นให้เฟิงหรูชิง
แต่ตอนนี้ เห็นทีว่าคงทำไม่ทันแล้ว
โชคยังดี โชคยังดีที่ชิงเอ๋อร์กับคนในจวนแม่ทัพกลับมาคืนดีกันแล้ว เมื่อได้รับการช่วยเหลือจากจวนแม่ทัพ เขาก็รู้สึกวางใจ
ปัง!
น่าหลานจิ้งถูกเสิ่นเยว่ต่อยเข้าอีกหมัด เขาตกลงบนแท่นจัดเลี้ยงอีกครั้ง น่าหลานจิ้งเอามือกุมที่หน้าอก สายตาของเขามองดูชายที่เดินเข้ามาอย่างไม่หวาดกลัว
“น่าหลานจิ้ง เจ้ามันกระจอกมาก สิบปีก่อน น่าหลานเยียนอาหญิงของเจ้าบุกตีแคว้นหลงอ้าวของข้าอย่างหนัก แคว้นของข้าจำต้องใช้จื่อเยียนเป็นข้อเสนอแลกเอาความสงบสุขกลับคืนมาได้!” นัยน์ตาของเสิ่นเยว่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น “ตอนนี้ไม่มีน่าหลานเยียนที่ร้ายกาจนั่นแล้ว แคว้นหลิวอวิ๋นของพวกเจ้าจะไปเหลืออะไร”
เดิมทีต่อให้ไม่มีน่าหลานเยียน อย่างน้อยยังมีเฟิงเทียนอวี้อยู่ ดังนั้น แคว้นหลงอ้าวจึงได้แค่รุกรานแนวชายแดนเท่านั้น ไม่กล้าคิดกำเริบเสิบสานบุกตีมาถึงพื้นที่ชั้นใน
แต่ตอนนี้เพราะมีจื่อเยียน กำลังของแคว้นหลงอ้าวจึงเพิ่มขึ้นอย่างมาก ถ้าต้องการยึดแคว้นหลิวอวิ๋น นั้นง่ายราวกับพลิกฝ่ามือ
แล้วจะต้องกลัวอะไร
น่าหลานจิ้งปาดเลือดที่มุมปาก เขาลุกขึ้นมา “ท่านอาข้าไม่ได้ทำอะไรผิด! ตอนนั้น องค์ชายแคว้นหลงอ้าวของพวกเจ้ามาฆ่าคนของแคว้นข้าที่เขตชายแดน ท่านอาข้าเป็นฮองเฮา ต้องรักษาแผ่นด
