่งแห่งโลกเทพยุทธก็พลันมลายหายสิ้น
เร็วเกินไปแล้ว!
ตั้งแต่บุรุษอาภรณ์สีครามเริ่มโต้กลับหลังจากดูดกลืนมหาพิภพโบราณไปจนถึงสังหารศัตรูทั้งหมดสิ้นสุดลงภายในเวลาไม่ถึงสามลมหายใจ!
อักขระสีดำลึกลับเหล่านั้นปิดผนึกมิติไว้อย่างแน่นหนา แม้ในช่วงท้ายเจียงฉางเชิงจะมองเห็นชัดเจนว่าผู้ฝึกยุทธเหล่านั้นพยายามเปลี่ยนเป็นกายาสุญญตา แต่สุดท้ายก็ล้มเหลวทั้งสิ้น ผู้ที่อยู่เหนือกว่าขั้นสุญญตาทะลวงยุทธยากจะถูกสังหารอย่างน้อยก็ยากจะถูกวิถียุทธสังหาร แต่เสียดายที่คนเหล่านี้เผชิญหน้าด้วยไม่ใช่วิถียุทธ บุรุษอาภรณ์สีครามสะบัดมือรวบอักขระสีดำทั่วร่างกลับเข้าสู่ร่างตนเอง ทันใดนั้นก็กระอักโลหิตออกมาเป็นสาย ทั่วร่างเริ่มแตกเป็นริ้วๆ ราวกับกระสอบทรายที่ถูกกระแทกอย่างแรง สั่นสะเทือนหนักอยู่ห้าลมหายใจกว่าจะหยุดลง กลิ่นอายทั่วร่างของเขาอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด
ที่แท้ท่าเมื่อครู่มีราคาที่ต้องจ่าย
เวลานี้บุรุษอาภรณ์สีครามอ่อนแรงจนแทบไม่เหลือเรี่ยวแรง เขาไม่แม้แต่จะหยุดพักกลับหันหลังมุ่งหน้าบินตรงไปสู่ส่วนลึกของห้วงอนันตสุญญตา
เจียงฉางเชิงมองภาพเขาหลบหนีไป ดวงใจเต็มไปด้วยความรู้สึกนับไม่ถ้วน
ไม่นึกเลยว่ามหาพิภพโบราณจะล่มสลายลงเช่นนี้ โลกเทพยุทธเองก็เสียหายย่อยยับ ผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นล้วนเป็นยอดฝีมือที่บ่มเพาะขึ้นมาด้วยทรัพยากรและเวลานับไม่ถ้วน
ภายใต้สายตาของเจียงฉางเชิง บุรุษอาภรณ์สีครามหายตัวหลบซ่อนในพิภพที่ถูกแช่แข็งแ
