โดษไม่นับเป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ เช่นนี้แล้วเสิ่นเยว่ไม่กลายเป็นชายที่เก่งกล้าสามารถที่สุดในโลกหรอกหรือ
เพ้ง!
น่าหลานจิ้งบีบจอกเหล้าจนแตกเป็นเสี่ยงๆ คามือ เศษกระเบื้องทิ่มมือของเขาแต่เขากลับไม่รู้สึกอะไรสักนิด
เขาลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว กายของเขาเร็วดุจกระบี่ พริบตาเดียวก็ไปอยู่ตรงหน้าของเสิ่นเยว่
ในดวงตาที่ดูเย็นชาคู่นั้น เต็มไปด้วยความอาฆาตที่รุนแรง
เฟิงเทียนอวี้ไม่ได้ห้ามน่าหลานจิ้งแต่อย่างใด
ถึงแม้เขาจะป่วยหนัก แคว้นหลิวอวิ๋นมีปัญหาทั้งภายนอกและภายใน แต่มันไม่ได้หมายความว่า เขาจะยอมให้ใครมาเหยียดหยามลูกสาวเขาได้!
“น่าหลานจิ้ง คนอย่างเจ้าคิดจะต่อสู้กับข้าหรือ” เสิ่นเยว่ยิ้มแสยะ เขายื่นมือออกไปกันหมัดของน่าหลานจิ้งไว้ “อีกอย่าง ข้าได้ยินมาว่า หลายปีที่ผ่านมาเฟิงหรูชิงสร้างความเสียหายให้กับคนในจวนแม่ทัพไม่น้อย”
น่าหลานจิ้งตัวสั่น เขากำหมัดแน่น
ที่เสิ่นเยว่พูดนั้นเป็นความจริง เฟิงหรูชิงทำร้ายคนในจวนแม่ทัพไว้มาก
แต่ว่า…
ยังไม่ต้องพูดถึงการที่เฟิงหรูชิงเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ต่อให้นางไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเลย เขาก็ไม่มีทางยอมให้ใครมาเหยียดหยามนางมากขนาดนี้
เพราะว่านาง เป็นลูกพี่ลูกน้องเพียงคนเดียวของเขา! และเป็น…ญาติร่วมสายโลหิตของเขาที่ตัดอย่างไรก็ตัดไม่ขาด
“ข้าแค่อยากรู้ว่า ผู้มีพรสวรรค์อันดับหนึ่งในสี่แคว้น จะแน่สักแค่ไหน!”
ฟับ!
พลังของน่าหลานจิ้งแผ่ซ่านออกมา พลังวิเศษมากมายมหาศาลหมุนวนรอ
