้า “สมัยก่อนนายหญิงเคยพูดไว้ ไม่ว่าต่อไปจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับนาง ห้ามใครไปยุ่งเกี่ยวกับคนในครอบครัวนางเด็ดขาด สถานภาพของนางไม่เหมือนคนทั่วไป เกรงว่าจะทำให้คนในครอบครัวต้องเป็นอันตราย ดังนั้นพวกเราไม่อาจถือภาพวาดนางเดินป่าวประกาศตามหาได้!”
ด้วยความสามารถของจวนเฟิงอวิ๋นแล้ว การตามหาคนไม่ใช่เรื่องยากอะไร
ขอแค่มีภาพเหมือนของคนที่จะตามหาก็พอ
แต่ตอนนี้บรรดาศิษย์ของจวนเฟิงอวิ๋น ต่างไม่มีใครรู้จักรูปพรรณสัณฐานของนายหญิง ถ้าจะออกตามหาคงเป็นเรื่องที่ยากมาก
มีหลายครั้งที่พวกเขาอยากใช้ภาพเหมือนออกตามหานายหญิง แต่ทุกครั้งก็ต้องหักห้ามใจเอาไว้เป็นเพราะนายหญิงเคยพูดไว้ ถ้าคนอื่นได้เห็นภาพเหมือนของนาง ย่อมจะนำพาภัยอันตรายมาสู่ญาติของนาง
เมื่อไม่อาจใช้หนทางดังกล่าวได้ พวกเขาทำได้เพียงอาศัยคนไม่กี่คนเที่ยวออกตามหานางอย่างยากลำบากกว่าสิบปี แต่สุดท้ายกลับตามไม่พบ!
ชิงหย่วนเหมือนยังมีบางอย่างที่อยากพูด แต่เมื่อเห็นว่าคนอื่นๆ ไม่เห็นด้วยกับวิธีการของเขา เขาจึงทำได้แค่เก็บมันไว้ในใจ
“ถึงอย่างไร ข้าก็ไม่เชื่อว่านายหญิงจะรับลูกศิษย์แบบนี้ ข้าสงสัยว่าถังอวี้เป็นศิษย์แท้หรือศิษย์เทียมกันแน่!”
เฟิงอิงกลอกตาไปมา “แม้ผู้อาวุโสห้าจะยืนยันความสัมพันธ์ระหว่างนางกับนายหญิงแล้ว แต่มีหลายเรื่องที่เขาเองก็ไม่ทราบแน่ชัด ดังนั้นจึงไปที่ต้องห้ามด้วยตนเอง เพื่อเรียกผู้อาวุโสท่านอื่นมาหารือด้วยว่าจะทำอย่างไร”
ความจริงแล้
