ชมศรัทธาเป็นอย่างมาก
ตู้ม!
ลมที่อยู่รอบกระบี่พัดเข้าไปใส่ชายวัยกลางคนโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว ภายใต้การโจมตีจากลมกระบี่ เขาล้มลงไปที่พื้นเกิดเสียงดังสนั่น เขากระอักเลือดไม่หยุด ตามปกติแล้ว เฟิงหรูชิงมีฌานแค่ระดับหลิงอู่ หากเขาต้องการหลบการโจมตีของนางนั่นไม่ใช่เรื่องยากเลย
แต่เมื่อสักครู่…ดูเหมือนเขาถูกบางสิ่งบางอย่างดึงรัดเอาไว้ ไม่อาจขยับเท้าได้ ได้แต่มองดูลมกระบี่ของเฟิงหรูชิงพัดเข้ามาใส่เขาตาปริบๆ ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสนั้นเปรียบเหมือนกระบี่อันแหลมคมฟันเข้าไปในเนื้อตัวของเขา ทำลายความเด็ดเดี่ยวของเขาเสียสิ้น
เป็นแบบนี้ได้อย่างไร
เขาเป็นผู้มีฌานระดับเสวียนอู่ จะถูกคนที่มีฌานแค่ระดับหลิงอู่…โจมตีจนล้มหงายได้อย่างไร
แต่สิ่งที่เขาไม่ทันได้สังเกตคือการที่มวลเถาวัลย์คอยๆ เลื้อยหายไป ราวกับว่าไม่เคยปรากฏมาก่อนอย่างไรอย่างนั้น
“แม้ก่อนหน้านี้ข้าจะลากฉินเฉินไม่ได้ แต่การมัดเจ้าหมอนี่สบายมาก คิดจะหนีเหรอ ดูซิท่านแม่ข้าจะหักขามันทิ้งดีหรือไม่” ชิงหานส่งเสียงฮึ
กล้ารังแกหมาป่าของแม่ข้า ถามความเห็นของลูกสาวอย่างข้าหรือยัง
อีกอย่างท่านแม่มาคิดบัญชีกับเขา แค่ยอมรับความผิดทำไม่ได้หรือไง ยังคิดหนี? ทำผิดไม่ยอมรับผิด โดนตีตายก็สมควรแล้ว
ชิงหานในตอนนี้คงลืมไปว่า หากใครพูดไม่เข้าหูเฟิงหรูชิง นางจะอัดให้เละ ชายวัยกลางคนไม่รู้ว่าตัวเองเผลอทำร้ายหมาป่าสีขาวเลยสักนิด จะรู้ได้อย่างไรว่าตัวเองได้ทำสิ่งท
