ตอนที่ 269 หมาป่าเดินอยู่ในป่าดีๆ กระบี่ก็ตกลงมาจากฟ้า (1)
“ไม่ คุณหนู ข้าไม่ไป!” เชียนหนิงร้องไห้และดึงชายแขนเสื้อของถังอิ่นไว้ ใบหน้าเล็กๆ เหมือนแมวน้อย มอมแมม ดูแล้วช่างน่าสงสาร
ถังอิ่นจ้องมองเชียนหนิงด้วยความขัดใจ “ข้าให้เจ้าไป เจ้าก็ไปสิ! จะมัวพูดมากทำไม ข้าเป็นคุณหนู เจ้าต้องเชื่อฟังข้า เจ้าไสหัวไปเดี๋ยวนี้ ไปยิ่งไกลยิ่งดี”
เจ้าคนโง่ หากยังอยู่ตรงนี้ก็ได้แค่ตายเป็นเพื่อนนางเท่านั้น กลับไปหาคนมาแก้แค้นให้นางยังจะดีเสียกว่า ถ้าเกิดนางถูกฆ่าตาย อย่างน้อยก็มีคนรู้
ชายวัยกลางคนมองดูถังอิ่นจากหัวจรดเท้า เขายิ้มด้วยท่าทีดูถูกนาง
“นางหนู แม้จวนเฟิงอวิ๋นเราจะไม่กลัวคนสกุลถัง แต่ว่า…” เขาหยีตาส่งสายตาอำมหิต “ข้าไม่ได้คิดว่าจะให้สาวใช้ของเจ้าไปไหนทั้งนั้น!”
ฟับ!
ชายวัยกลางคนไม่คิดจะเสียเวลาพูดกับหญิงสาวสองคนนี้อีก เขาชักกระบี่ออกมาและพุ่งตรงไปหาถังอิ่นอย่างรวดเร็ว
ถังอิ่นตกใจ คิดไม่ถึงว่าชายคนนี้คิดจะลงมือก็ลงมือทันที ไม่ให้เวลานางตั้งตัว นางทำได้เพียงจ้องมองกระบี่ที่พุ่งมาหานางอยู่เฉยๆ และสีหน้าซีดเป็นไก่ต้ม
“คุณหนู ระวัง!”
เชียนหนิงหูไวตาไว นางกระโจนเข้าใส่ถังอิ่นทำให้ถังอิ่นพุ่งไปด้านข้าง จึงหลบการโจมตีไปได้อย่างหวุดหวิด
เป็นเพราะถังอิ่นหลบกระบี่ได้ จึงทำให้กระบี่พุ่งไปข้างหลังอย่างไร้การควบคุม
…
หลังจากเฟิงหรูชิงออกมาจากดินแดนนั้น นางก็พากลุ่มสัตว์วิเศษออกมาจากป่าที่อยู่ของสัตว์วิเศ
