ตอนที่ 265 จากไป (1)
ฝูเฉินถลึงตาใส่ชิงหานก่อนจะเบนสายตาไปที่เฟิงหรูชิง
“เมื่อครู่ท่านดูดพลังมากเกินไปเกือบจะทำให้ร่างระเบิดตาย เพื่อช่วยท่านกั๋วซือ…เขาจูบท่าน ช่วยท่านดูดซับพลังวิเศษไป ท่านแม่ เพื่อช่วยท่านกั๋วซือจึงต้องทำเช่นนี้ ท่านอย่าได้พยายามฆ่าตัวตายเลยนะ”
ในเมื่อชิงหานเด็กโง่นั่นไม่ทันระวังหลุดปากไปแล้ว เช่นนั้นเขา…ก็ไม่มีวิธีจะปิดบัง ได้แต่ถอนหายใจแล้วพูดเรื่องเมื่อครู่ที่หนานเสียนมา
เฟิงหรูชิงตะลึง
เมื่อครู่นาง…ไม่ได้ฝัน?
กั๋วซือ…จริงๆ
นิ้วเรียวยาวของหญิงสาวลูบที่ปาก บนนั้นราวกับยังมีความอบอุ่นของชายหนุ่มเหลือทิ้งไว้
นัยน์ตานางแฝงด้วยความเสียดาย หากว่า…หากว่าตอนนั้นนางไม่สลบไปก็คงดี
นางในตอนนั้นกำลังไม่ได้สติ ไม่สามารถลิ้มรสถึงรสชาติของกั๋วซือ
ฝูเฉินจ้องมองเฟิงหรูชิงด้วยความตื่นเต้น โดยเฉพาะตอนที่เห็นเฟิงหรูชิงขมวดคิ้ว หัวใจของเขาแทบจะหลุดออกมาข้างนอก
คงจะไม่ใช่…ท่านแม่คิดอยากฆ่าตัวตายหรอกนะ?
“น่าเสียดาย” เฟิงหรูชิงถอนหายใจ “นั่นเป็นครั้งแรกที่ข้าได้สัมผัสใกล้ชิดกับกั๋วซือแต่ข้าไม่ได้สติ อยากจะรู้นัก…ว่ากั๋วซือที่เย็นชาละซึ่งกิเลส ตอนนั้นหน้าตาเป็นเช่นไร…”
ที่จริงเฟิงหรูชิงจะคิดก็คิดได้
หนานเสียนที่นิ่งเฉยตลอดเวลาเช่นนั้น แม้จะจูบนางก็อาจจะนิ่งเรียบเหมือนเคย ไม่มีทางมีปฏิกิริยานอกเหนือจากนี้ปรากฏ
ฝูเฉิน “…”
นี่…เหตุใดจึงต่างจากที่เขาคิดเอาไว้?
“เฉินเอ๋อร์?” เฟิงหรูชิงลุกจ
