ีดนิ้ว
ใต้ท้องฟ้าสีฟ้า หญิงสาวที่นั่งหลับตาขัดสมาธิอยู่ก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น มุมปากนางมีรอยยิ้มบางดวงหน้าดุจภาพวาด “หลังจากเติมน้ำวิเศษลงไปผลการฝึกตบะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวจริงด้วย ถึงแม้ไม่ได้ทำให้ข้าก้าวถึงเจินอู่ขั้นกลางแต่ข้าก็เข้าใกล้มากแล้ว”
ถ้าครั้งหน้าใส่น้ำวิเศษลงในเหล้าวิเศษหนึ่งหยด…ท่านตาอาจจะก้าวถึงหลิงอู่ขั้นกลางได้ในเวลาอันสั้นก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
นางลุกขึ้นจากพื้นหญ้า สองตามองไปยังไหเหล้าที่วางอยู่ใต้ตาน้ำ เลิกคิ้วน้อยๆ เดินไปทางตาน้ำภายในน้ำพุใสสะอาดสะท้อนให้เห็นรูปร่างงดงามร่างหนึ่ง
เฟิงหรูชิงหยุดชะงักมือของนางค่อยๆ กุมที่แก้ม แววตาทอแสงประกายระยิบระยับ
เฟิงหรูชิงในเมื่อก่อนผิวก็ดีอยู่แล้วขาวเนียนละเอียด ตั้งแต่ทานอาหารบำรุงสุขภาพมาก็ขาวจนแทบจะส่องแสงได้ ไม่จำเป็นต้องแต่งแต้มอะไรก็งดงามสมบูรณ์แบบแล้ว
ข้อเสียเพียงอย่างเดียวก็คืออ้วน!
เพราะว่าอ้วน ผิวของนางจะดีแค่ไหนก็ขี้ริ้วขี้เหร่!
แต่ตอนนี้…
เฟิงหรูชิงทอดถอนใจ ก่อนที่จะรู้จักฝูเฉินนางคิดว่าการลดน้ำหนักต้องใช้เวลามากมายมหาศาลเสีย
ตอนนี้ผ่านไปเพียงครึ่งปีนางก็สามารถผอมลงได้โดยสมบูรณ์
ฉินเฉินเดินมาถึงด้านหลังเฟิงหรูชิง “ชิงชิง…”
“เฉินเอ๋อร์ เจ้าคิดว่าตอนนี้ข้าดูดีหรือไม่”
ฉินเฉินยิ้ม “ไม่ว่าชิงชิงในเมื่อก่อนหรือในตอนนี้ก็งดงามที่สุด”
ชอบคนคนหนึ่งไม่มีว่าเจ้าจะรูปร่างเป็นอย่างไร ในใจเขาเจ้าจะงดงามที่สุดตลอดไป!
มีเพียงค