นที่ชอบเจ้าจากรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้นที่ไม่คุ้มค่ากับชีวิตของเจ้า
เฟิงหรูชิงอดไม่ได้หัวเราะออกมา นางนำเอาไหเหล้าข้างตาน้ำเก็บเข้าไปในช่องว่างแล้วหันหลังกลับไป นิ้วเรียวยาวดั่งหยกเคาะเบาๆ ที่แก้มฉินเฉิน
“ไปเถอะ พวกเรายังมีอีกหลายที่ยังไม่ได้ไป กว่าจะได้มาที่นี่จะออกไปง่ายๆ ได้อย่างไร”
นางมีรางสังหรณ์บางอย่าง ในที่แห่งนี้จะต้องมีอะไรอีกที่กำลังดึงดูดนาง…
หลังออกจากตาน้ำมาเฟิงหรูชิงก็เดินหน้าต่อยิ่งเดินลึกเข้าไปความรู้สึกนั่นก็ยิ่งชัดเจนขึ้น บางทีแม้แต่เฟิงหรูชิงเองก็ไม่รู้ว่าเดินมานานเพียงใด จู่ๆ บ้านเก่าแก่ก็ปรากฏสู่สายตาเฟิงหรูชิง วินาทีที่ได้เห็นบ้านหลังนี้ร่างกายนางแข็งทื่อ นัยน์ตาฉายแววประหลาดใจ
“ฝูเฉิน ชิงหาน นี่มันเรื่องอะไรกันอีก?”
พรรคเภสัชเทพในช่องว่างที่นางเคยเข้าไป ห้องทุกห้องนางเดินเข้าไปดูหมดแล้ว รวมถึงที่แห่งนั้น…ที่ถูกพรรคเภสัชเทพถือว่าเป็นสถานที่ต้องห้าม!
บ้านบรรพบุรุษ!
