ศษ ไม่แน่อาจมีของมีค่าอื่นที่ล้ำค่ากว่าอยู่อีก นางจะมาเสียเวลาที่น้ำพุวิเศษไม่ได้ส่วนฉินเฉิน…ร่างกายของเขาพิเศษ น้ำพุวิเศษไม่มีประโยชน์อะไรกับเขา ไม่สู้ให้ตามนางไปดีกว่า“เช่นนั้นนายหญิงเล่า?” ถังจือนิ่งไปก่อนจะเอ่ยถามด้วยความลังเลเฟิงหรูชิงยิ้มบาง “ข้าจะไปเดินดูรอบๆ พวกเจ้าไม่ต้องห่วงข้า หากข้าหาไม่เจออะไรข้าก็จะมาฝึกตบะที่น้ำพุวิเศษ”“พ่ะย่ะค่ะ”ถังจือพยักหน้าน้อยๆ “เช่นนั้นข้าน้อยจะรอนายหญิงอยู่ที่นี่”หลังจากเฟิงหรูชิงสั่งการเสร็จก็สะบัดชายเสื้อหันหลังไปกล่าว “เฉินเอ๋อร์พวกเราไปกัน”ฉินเฉินไม่พูดอะไรเดินตามเฟิงหรูชิงไปเงียบๆน้ำพุวิเศษสำหรับเขาแล้วไม่มีประโยชน์จริง อีกทั้งไม่รู้ว่าที่แห่งนี้มีอันตรายหรือไม่ มีเพียงแต่ตามติดชิงชิงไว้เขาจึงจะวางใจ“ท่านแม่ ท่านแม่ ในเมื่อที่นี่มีน้ำพุวิเศษจะต้องมีของมีค่าที่ทำให้เกิดน้ำพุวิเศษแน่ และจะต้องอยู่ใกล้ๆ น้ำพุวิเศษ ท่านเดินไปตามน้ำพุวิเศษต้องหาเจอแน่” น้ำเสียงกระตือรือร้นและน่ารักของชิงหานดังขึ้นภายในจิตของเฟิงหรูชิงอื้อ เทียบกับฝูเฉินลูกชายคนนั้นแล้ว ชิงหานใกล้ชิดสนิทกว่ากันเยอะ…ไม่เสียแรงที่เป็นเสื้อนวมปุยฝ้ายน้อย[3]ของแม่“เฉินเอ๋อร์” เฟิงหรูชิงยิ้มหันไปหาฉินเฉิน “ใกล้ๆ นี่ต้องมีของมีค่าอื่นแน่ เจ้าช่วยกันหากับข้า หากหาพบข้าจะแบ่งให้เจ้าด้วย”แววตาฉินเฉินสะอาดกระจ่างใสในตอนที่เผชิญหน้ากับเฟิงหรูชิง ไม่ได้เย็นชาแปลกแยกเฉกเช่นตอนอยู่กับคนอื่น
