ยิ้มฝีปากมีรอยยิ้มบางๆ อ่อนเยาว์ไร้เดียงสาและเก้อเขิน“ทั้งหมดเป็นของเจ้า ข้าก็เป็นของเจ้า”เดิมได้ยินครึ่งประโยคแรกเฟิงหรูชิงก็รู้สึกซาบซึ้งอยู่บ้าง ทว่า…ตอนที่ฉินเฉินพูดประโยคหลังจบนางราวกับถูกไฟฟ้าช็อต รอยยิ้มแข็งค้างฉับพลัน“เอ่อ…เฉินเอ๋อร์ เจ้าเป็นน้องชายของข้า”อย่างไรเสีย ฉินเฉินกับน้องชายนางในชาติก่อนก็เหมือนกันมาก จิตใต้สำนึกนางจึงนับเขาเป็นญาติฉินเฉินใช้ชายแขนเสื้อบังร่างเฟิงหรูชิงไว้ เพื่อหลีกเลี่ยงดอกไม้ล่วงหล่นมาใส่เส้นผมนาง“ชิงชิง เจ้าอยากให้ข้าเป็นอะไรของเจ้าข้าก็เป็นคนนั้น”เฟิงหรูชิงจึงได้ถอนหายใจโล่งอก มีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า “เช่นนั้นพวกเราไปกันเถอะ”“ได้”…มีชิงหานเสื้อนวมปุยฝ้ายน้อยอยู่ เฟิงหรูชิงประหยัดแรงไปได้เยอะเวลาเพียงไม่นานนางก็เจอกับตาน้ำเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกลออกไป ตาน้ำเชื่อมต่อกับน้ำพุวิเศษเมื่อครู่ มีน้ำสีขาวผุดออกมาไม่ขาดสาย“ตาน้ำนี่น่าจะเชื่อมต่อแล้วน้ำพุวิเศษนั้น…แต่ว่า…ตาน้ำเล็กเกินไป หากจะใช้แช่อาบเกรงว่าจะยาก”อย่างไรเสียนี่ก็เป็นเพียงตาน้ำเท่านั้น ทั้งเล็กทั้งแคบ…………………………………[1]ลูกสาวราคาถูกหมายถึงไม่ใช่ลูกสาวแท้ ๆ แต่กตัญญูเหมือนเป็นลูกแท้ ๆ[2]ยอดสุราธาราหยกหมายถึง น้ำเหล้าที่ทำจากการนำหยกเนื้อดีชนิดหนึ่งมาหลอมละลาย ในตำนานจีนเชื่อกันว่าหากดื่มแล้วจะสามารถกลายเป็นเซียน[3]เสื้อนวมปุยฝ้ายน้อยหมายถึง ใกล้ชิด สนิท รู้ใจ ปกติมักใช้เอ่ยถึงลูกสาว
ตอนที่ 254 อาณ
