ารแน่…”
ในตอนต่อสู้ใครจะยังมีเวลามาเข้าครัว?
หลังจากกลับไปนางต้องเตรียมการให้พร้อม!
น้ำซุปต้มเสร็จแล้ว เฟิงหรูชิงเห็นว่าเสือโคร่งไม่สามารถยกหม้อซุปได้จึงต้องทำด้วยตนเอง นำซุปในหม้อเทลงในชามแล้วเดินไปทางลูกเสือโคร่ง
“โห่ว!” เสือโคร่งคำรามเสียงต่ำเป็นการเตือน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดุร้าย
หากมนุษย์ผู้นี้…กล้าหลอกมัน ทำให้ลูกของมันเจ็บ มันจะไม่ย่อมปล่อยนางไปแน่!
เฟิงหรูชิงไม่สนใจเสือโคร่ง นางโน้มตัวลงวางชามซุปลงตรงหน้าลูกเสือตัวน้อยด้วยความระมัดระวัง
ลูกเสือตัวน้อยไม่ได้รับอาหารมาเป็นเวลานาน จึงอดไม่ได้ที่จะเลียซุปในชาม
การกระทำนั้นน่าเอ็นดูราวกับสุนัข
เฟิงหรูชิงป้อนให้ลูกเสือโคร่งตัวที่บาดเจ็บหนักที่สุดก่อน เดิมทีลูกเสือไม่สามารถขยับตัวได้ หลังจากได้ดื่มน้ำซุปลงท้องมันก็ดูมีชีวิตชีวาคืนมาไม่น้อยสามารถลุกขึ้นมาได้ ส่งเสียงเอ๋าว์เอ๋าว์ให้เฟิงหรูชิง
มันอยากขอบคุณเฟิงหรูชิง ใช้ลิ้นเลียเบาๆ ที่ข้อมือนาง ส่ายหางแววตาใสสะอาดบริสุทธิ์
ร่างกายใหญ่โตของเสือโคร่งสั่นทันใด มองเสือโคร่งที่ลุกขึ้นยืนด้วยความดีใจ มันร้องคำรามหนึ่งครั้ง ในตามีน้ำตาเอ่อคลอ
ลูกเสือร้องเอ๋าว์เสียงเบาตอบเสียงร้องของแม่
เฟิงหรูชิงมองดูเสือแม่ลูกแล้วนัยน์ตาก็สั่นไหว
เสือโคร่งตัวนี้ไม่พูดไม่จาคาบเอานางมาที่นี่ เดิมทีเฟิงหรูชิงก็โกรธอยู่เล็กน้อย ตั้งใจว่าหลังจากรักษาลูกเสือเสร็จจะคิดบัญชีกับมัน
แต่พอเห็นเสือโคร่งดีใจเช่นนี้
