ใครได้ทันตั้งตัว เสือตัวใหญ่ยักษ์ตัวหนึ่งก็พุ่งออกมาจากในป่า ลายของมันมีสามเส้น หน้าตาดุร้ายทรงพลัง ภายใต้ความทรงพลังของมันแม้แต่ถังซานยังตัวสั่นความกลัวฉายชัดบนใบหน้า
“สัตว์วิเศษระดับห้าเสือโคร่ง!”
สัตว์วิเศษระดับห้า! นี่เป็นบริเวณรอบนอกของป่าสัตว์วิเศษเหตุใดจึงมีสัตว์วิเศษระดับห้าได้?
เสือโคร่งไม่ได้สนใจถังซาน ร่างกายใหญ่โตของมันพุ่งตรงไปที่เฟิงหรูชิง อ้าปากงับเสื้อของนางไว้ ในตอนที่ทุกคนยังไม่ทันได้สติมันก็ลากนางเข้าไปในป่าลึก
“ชิงชิง!”
วินาทีนั้นสีหน้าฉินเฉินเปลี่ยนโดยพลัน เขาไม่สนใจถังซานอีกรีบมุ่งหน้าตามเสือโคร่งไป
“เอ๋าว์!”
หมาป่าสีขาวโมโห มันพุ่งตัวไปร่างกายดุจสายฟ้ามุ่งตามไปด้วย
เทียนหลิงกั่ว…อ๊ะเพย! นายท่านเป็นของทุกคน แต่กลับมีสัตว์วิเศษกล้ามาแย่งนายท่านไปต่อหน้าต่อตามัน ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามเป็นสัตว์วิเศษระดับห้ามันก็แย่งนายท่านกลับมาให้ได้!
สัตว์วิเศษตัวอื่นๆ ที่หมาป่าสีขาวพามาแม้จะหวาดกลัวอยู่บ้าง แต่พวกมันกลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับมนุษย์เช่นถังซานมากกว่า สุดท้ายก็เลือกที่จะรีบตามหมาป่าสีขาวไป
“พวกเราก็ตามไปด้วย!”
แววตาถังจือดำมืด กัดฟันร้องตะโกน
สิ้นเสียง กองทัพเลือดเหล็กทั้งหมดก็พุ่งไปตามทิศทางที่เสือโคร่งหายลับไป ในตอนนั้นเหลือทิ้งไว้เพียงถังซานกับสายลมแผ่วเบา
ถังซานเช็ดเลือดที่มุมปากมองไปทางที่ทุกคนหายลับไปพร้อมกับรอยยิ้มเย็น
“กล้าตามสัตว์วิเศษระดับห้าตัวนั้นไป ถังจือร
