นหาที่ตายนัก!” ถังซานเอ่ยด้วยความเกลียดชัง “น่าเสียดายที่ไม่ได้ยาวิเศษเหล่านั้นกับสัตว์วิเศษมาไว้ในมือ แต่ว่า…สัตว์วิเศษระดับห้าตัวนั้นช่วยข้าฆ่าคนพวกนี้ได้ก็เพียงพอแล้ว”
โชคดีที่สัตว์วิเศษระดับห้าตัวนั้นมาได้ทันเวลา ไม่เช่นนั้นชีวิตของเขาคงได้ทิ้งไว้ที่นี่เป็นแน่!
ถังซานมองไปทางที่คนอื่นๆ หายไปด้วยความเยือกเย็น หันหลังเดินออกไปทางนอกป่าสัตว์วิเศษ
ดวงตาของเขาไม่แม้แต่จะมองคนตระกูลถังที่ตายไปแม้แต่น้อย
คนพวกนี้มีชีวิตอยู่ก็ยังใช้เยี่ยงทาสได้ หากตายไปแล้วก็ไร้ซึ่งประโยชน์ เขาไม่มีความจำเป็นจะต้องเก็บศพให้คนเหล่านี้
…
ภายในป่าสัตว์วิเศษ
เสือโคร่งคาบเฟิงหรูชิงพุ่งชนไปข้างหน้าทำเอานางเวียนหัวตาลาย ถ้าไม่พลังจิตที่เข้มแข็งกว่าคนทั่วไป เกรงว่าคงหมดสติไปนานแล้ว
ถึงอย่างนั้นเฟิงหรูชิงก็ยังรู้สึกไม่ดีนัก ท้องไส้นางปั่นป่วนทรมานเป็นอย่างมาก
ทว่าเสือโคร่งตัวนี้ไม่ได้ทำร้ายนาง เพื่อแต่ไม่ว่ารู้จะพานางไปที่ใด อีกอย่างเผชิญหน้ากับสัตว์วิเศษระดับห้าแม้ฉินเฉินจะตามมาก็ไม่มีโอกาสจะชนะได้เลย
ไม่นานเสือโคร่งก็หยุดลงที่หน้าปากถ้ำแห่งหนึ่ง
ภายในถ้ำมีกลิ่นคาวเลือดเลือนรางทำให้เฟิงหรูชิงคิ้วกระตุกแต่ก็ไม่ได้ทำอะไร ปล่อยให้เสือโคร่งก้าวต่อไปพานางเข้าไปในถ้ำ
เสือโคร่งตัวนี้ไม่ได้วิ่งต่อ มันก้าวเท้าด้วยความระมัดระวังเกรงว่าจะรบกวนอะไรบางอย่าง
เพียงไม่นานเฟิงหรูชิงก็ได้รู้ถึงจุดมุ่งหมายของเสือโคร่ง
ภายในถ้ำมี
