ป[2]1 จ้างเท่ากับ 3.33 เมตร
ตอนที่ 242 บอกให้เจ้าหุบปาก (1)
เดิมทีเฟิงหรูชิงยังรักสงสารหมาป่าหิมะ ทว่าเมื่อถูกมันกระแทกล้ม พลันเปลี่ยนเป็นโทสะ
“หักผลไม้วิเศษเจ้าหนึ่งวัน!”
หมาป่าสีขาวตะลึงงันเหมือนถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ
มันไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิด เจ้านายถึงหักผลไม้วิเศษมันหนึ่งวัน
ยังดี ยังดีที่มันแอบซ่อนผลไม้วิเศษไว้อยู่บ้าง เพื่อใช้เวลาแบบนี้โดยเฉพาะ
“พวกเจ้าคือใคร” ถังซานหน้าขรึมลง สายตาเขาจับอยู่ที่ใบหน้าฉินเฉิน
ในสายตาเขา ในบรรดาคนทั้งหมดนี้ ก็มีเจ้าหนุ่มนี่…ที่ทำให้เขารู้สึกอันตราย
เฟิงหรูชิงปรายตามองหมาป่าสีขาว เป็นสัญญาให้มันไปหมอบอยู่ด้านข้าง
หมาป่าสีขาวสะบัดก้นเดินไปข้างหนึ่ง หมอบลงใต้ต้นไม้ราวกับสุนัขเลี้ยง หางส่ายสะบัดไปมา ทั้งเชื่องและน่ารัก
ถังซาน “…”
เมื่อครู่เจ้าหมาป่าออดอ้อนอย่างนั้นหรือ ก่อนหน้ามันยังอำมหิตเล่ห์ร้ายอยู่เลยมิใช่หรือไง ไฉนเพียงพริบตา หมาป่าสีขาวที่ผยองโอหัง เปลี่ยนเป็นสุนัขไปเสียแล้ว
ซ้ำยังออดอ้อนทำตัวน่ารักด้วย
ไร้ยางอายยิ่งนัก
“พวกเจ้าเป็นใครกันแน่”
ครั้นไม่เห็นใครตอบ ถังซานแววตาดุดันกัดฟันถาม
เฟิงหรูชิงทอดสายตามองใบหน้าซีดเซียวของถังจือ
มุมปากของนางเลอะเลือด รอยเลือดนั้นยังไม่แห้ง ทว่าบาดสายตานัก
นางยังไม่ตอบคำถามถังซาน เสื้อสีแดงพัดวูบตกลงเบื้องหน้าถังจือ
ถังจือมองใบหน้าทั้งแปลกหน้าทั้งคุ้นเคยด้วยความตะลึง หน้านิ่งค้างไปในชั่วขณะ
“ท่านคือผู้นั
