ส่หน้าอกหมาป่า
ปัง!
หน้าอกหมาป่ารับฝ่ามือหนักๆ เข้าคราหนึ่ง ร่างมันกระแทกที่ต้นไม้ ทว่ามันไม่หยุด กระโดดอย่างว่องไวไปที่เบื้องหน้าถังซานอีกครั้ง
ถังจือไอโขลกสองคำ ร่างของนางโงนเงน
ส่วนคนตระกูลถังอื่นๆ ก็ลงมือแล้ว เข้าล้อมคนทั้งหมด ต่อให้มีปีกก็ยากจะหนีพ้น
เหล่าสัตว์วิเศษที่ถูกหมาป่าสีขาวเรียกมา เดิมทีก็ไม่ยอมสยบต่อมนุษย์อยู่แล้ว พวกมันยินยอมติดตามหมาป่าสีขาว เพียงเพราะผลไม้วิเศษอร่อยมาก
แต่เมื่อครู่คนพวกนี้คิดใช้พวกมันเป็นพาหนะหรือ
สัตว์วิเศษทั้งหมดเห็นกลุ่มคนชักอาวุธประจัญหน้ากัน ก็ไม่ใส่ใจอะไรอีก ส่งเสียงร้องด้วยความเกรี้ยวกราด จากนั้นพุ่งเข้าใส่ฝูงชน…
“ถังจือ!” หลิงจวินกำกระบี่ในมือแน่น “ไม่ว่าวันนี้จะมีจุดจบอย่างไร ทัพเลือดเหล็กของพวกเราจะเป็นตายร่วมกัน”
แต่ไรมาสิ่งที่พวกเขากลัวหาใช่ความตาย
สิ่งที่พวกเขาหวาดกลัวก็คือวันหน้าจะไม่ได้ลงสนามรบอีก
ในเมื่อเวลานี้เกิดเรื่องนี้ขึ้นแล้ว คนทั้งหมดของทัพเลือดเหล็กรวมใจเป็นหนึ่ง ไม่มีพวกรักตัวกลัวตาย!
“ดี”
ถังจือมองพี่สาวน้องสาวทั้งหลายที่รวมเป็นร่วมตายมากับนาง หยิบกระบี่ขึ้น พุ่งเข้าสู่กลางสนามรบ
เลือดสดย้อมธารน้ำแร่อีกครั้ง ภายใต้แสงอาทิตย์สาดสอง ช่างดึงดูดสายตานัก
หมาป่าสีขาวทนรับไม่ไหวเป็นตัวแรก
อย่างไรเสียมันก็เป็นแค่สัตว์วิเศษที่เพิ่งทะลวงระดับสี่ได้ ไม่อาจเอาชนะถังซาน มันฝืนอาศัยผิวเนื้อหนัง ฝืนทนถูกตีอยู่นาน
ถังจือหาได้เข้าไปช่วยหม
