เขาเดินมาหน้าเฟิงหรูชิง สายตามองป้ายหยกในมือนาง
ป้ายหยกนี้เขียนคำว่าถังไว้
“ป้ายหยกนี้…”
“ป้ายหยกนี้เป็นของติดตัวถังจือ ข้าเคยเห็นมาก่อน!” เฟิงหรูชิงกำป้ายหยกแน่น นางมีสีหน้าอึมครึม เสียงเย็นเยียบ
“เกิดเรื่องกับทัพเลือดเหล็กแล้ว”
เช้าวันนี้นางรู้สึกไม่สงบ แต่หลังจากเข้ามาในป่าแห่งสัตว์วิเศษแล้ว ความไม่สงบใจยิ่งทวีขึ้น คิดดูแล้ว พวกถังจือคงเกิดเรื่องจริงๆ !
เฟิงหรูชิงหลุบตาลง ใช้กระแสจิตส่งเสียงถาม “ฝูเฉิน เจ้ามีวิธีกักป่าแห่งสัตว์วิเศษไว้ในจิตของเจ้าหรือไม่”
เสียงตอบกลับมาในจิต “ไม่มีปัญหา ท่านแม่”
คำว่าแม่ของเขานี้เรียกได้คล่องปากขึ้นทุกที ความไม่มีแรงกดดันและไม่อายเลย
เมื่อเอ่ยจบ ฝูเฉินหาได้พูดพร่ำมากความ เปิดพลังจิตของตนออกกว้าง ปกคลุมไปทั่วป่าแห่งสัตว์วิเศษ
แน่นอนว่าหากเขาไม่อิ่มท้อง เขาไม่มีทางปลดปล่อยพลังจิตออกไป ตอนนี้ยาวิเศษในห้วงมิติมากพอให้เขาใช้แล้ว เขาย่อมต้องช่วยนางบ้าง
ผ่านไปสักพัก น้ำเสียงอ่อนเยาว์ของฝูเฉินดังขึ้นอีก
…………
